гугня́віць, -ня́ўлю, -ня́віш, -ня́віць; незак.

Гаварыць у нос.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

гугня́віць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. гугня́ўлю гугня́вім
2-я ас. гугня́віш гугня́віце
3-я ас. гугня́віць гугня́вяць
Прошлы час
м. гугня́віў гугня́вілі
ж. гугня́віла
н. гугня́віла
Дзеепрыслоўе
цяп. час гугня́вячы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гугня́віць несов. гнуса́вить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гугня́віць, ‑няўлю, ‑нявіш, ‑нявіць; незак.

Гаварыць або спяваць у нос. Стары Макар гартае псалтыр і нешта гугнявіць пад нос. Асіпенка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гнуса́вить несов. гугня́віць, гугня́ць, гугні́ць, гамза́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гнуси́ть несов., разг. гугня́віць, гугня́ць, гамза́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пагугня́віць, ‑яўлю, ‑явіш, ‑явіць; зак.

Разм. Гугнявіць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

загамза́ць

‘пачаць гамзаць - гугнявіць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. загамза́ю загамза́ем
2-я ас. загамза́еш загамза́еце
3-я ас. загамза́е загамза́юць
Прошлы час
м. загамза́ў загамза́лі
ж. загамза́ла
н. загамза́ла
Загадны лад
2-я ас. загамза́й загамза́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час загамза́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гнуса́віць, ‑саўлю, ‑савіш, ‑савіць; незак.

Разм. Гугнявіць. — Гмм... — гнусавіць сабе ў нос Шчыгельчык. Пестрак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гундо́сіць, ‑дошу, ‑досіш, ‑досіць; незак.

Разм. Гаварыць у нос; гугнявіць. Гундосіў услед за папом малітву царкоўны стараста Вярбіцкі. Місько.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)