вэ́нджаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вэ́нджаны вэ́нджаная вэ́нджанае вэ́нджаныя
Р. вэ́нджанага вэ́нджанай
вэ́нджанае		 вэ́нджанага вэ́нджаных
Д. вэ́нджанаму вэ́нджанай вэ́нджанаму вэ́нджаным
В. вэ́нджаны (неадуш.)
вэ́нджанага (адуш.)		 вэ́нджаную вэ́нджанае вэ́нджаныя (неадуш.)
вэ́нджаных (адуш.)
Т. вэ́нджаным вэ́нджанай
вэ́нджанаю		 вэ́нджаным вэ́нджанымі
М. вэ́нджаным вэ́нджанай вэ́нджаным вэ́нджаных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вэ́нджаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вэ́нджаны вэ́нджаная вэ́нджанае вэ́нджаныя
Р. вэ́нджанага вэ́нджанай
вэ́нджанае		 вэ́нджанага вэ́нджаных
Д. вэ́нджанаму вэ́нджанай вэ́нджанаму вэ́нджаным
В. вэ́нджаны (неадуш.)
вэ́нджанага (адуш.)		 вэ́нджаную вэ́нджанае вэ́нджаныя (неадуш.)
вэ́нджаных (адуш.)
Т. вэ́нджаным вэ́нджанай
вэ́нджанаю		 вэ́нджаным вэ́нджанымі
М. вэ́нджаным вэ́нджанай вэ́нджаным вэ́нджаных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вэ́нджаны

1. прич. копчённый;

2. прил. копчёный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вэ́нджаны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад вэндзіць.

2. у знач. прым. Прыгатаваны вэнджаннем. Вэнджанае мяса. Вэнджаная каўбаса.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

копчённый прич. вэ́нджаны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

копчёный прил. вэ́нджаны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кумпя́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.

1. Бядровая частка тушы (звычайна свіной).

Вэнджаны к.

2. Знешні бок верхняй часткі бядра (разм.).

|| прым. кумпя́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Ванзо́нка ’вэнджаны кумпяк’ (КЭС). Запазычанне з польскай мовы wędzonka ’вэнджаная грудзінка’ < wędzić (Кюнэ, Poln., 113).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Капчо́нка ’вэнджанае свіное мяса, кумпяк’ (полац. Нар. сл.), канцоны ’вэнджаны’ (Сцяшк.). З рус. копчёнка, копчёный ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вандзі́ць ’вэндзіць’, вандзоны ’вэнджаны’ (Шатал.). Паланізм, акцэнталагічна збліжаны з іншым дзеясловам (напрыклад, русізмам капціць). Да польск. wędzie (Кюнэ, Poln., 113; Брукнер, 608).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)