1. Які не мае або не ведае родных.
2.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
1. Які не мае або не ведае родных.
2.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прыметнік, адносны
| бязро́дная | бязро́днае | бязро́дныя | ||
| бязро́днага | бязро́днай бязро́днае |
бязро́днага | бязро́дных | |
| бязро́днаму | бязро́днай | бязро́днаму | бязро́дным | |
бязро́днага ( |
бязро́дную | бязро́днае | бязро́дныя ( бязро́дных ( |
|
| бязро́дным | бязро́днай бязро́днаю |
бязро́дным | бязро́днымі | |
| бязро́дным | бязро́днай | бязро́дным | бязро́дных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
1.
2.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Які не мае родных, сваякоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
безро́дный
безро́дный сирота́
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
бязбо́жнік, ‑а,
1. Чалавек, які не прызнае, адмаўляе бога, не верыць у яго існаванне; атэіст.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)