безумо́ўны, -ая, -ае.

1. Не абмежаваны ўмовамі; безагаворачны.

Безумоўнае падпарадкаванне.

2. Бясспрэчны, несумненны.

Безумоўная перамога.

|| наз. безумо́ўнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

безумо́ўны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. безумо́ўны безумо́ўная безумо́ўнае безумо́ўныя
Р. безумо́ўнага безумо́ўнай
безумо́ўнае		 безумо́ўнага безумо́ўных
Д. безумо́ўнаму безумо́ўнай безумо́ўнаму безумо́ўным
В. безумо́ўны (неадуш.)
безумо́ўнага (адуш.)		 безумо́ўную безумо́ўнае безумо́ўныя (неадуш.)
безумо́ўных (адуш.)
Т. безумо́ўным безумо́ўнай
безумо́ўнаю		 безумо́ўным безумо́ўнымі
М. безумо́ўным безумо́ўнай безумо́ўным безумо́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

безумо́ўны

1. (не ограниченный какими-л. условиями) безусло́вный;

2. (полный, бесспорный) безусло́вный, несомне́нный; заве́домый;

~нае даве́р’е — безусло́вное (несомне́нное) дове́рие;

гэ́та ~ная хлусня́ — э́то заве́домая ложь;

○ б. рэфле́кс — безусло́вный рефле́кс

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

безумо́ўны, ‑ая, ‑ае.

1. Не абмежаваны якімі‑н. умовамі; поўны, безагаворачны. Безумоўнае абавязацельства.

2. Бясспрэчны, несумненны. Безумоўная ўдача. Безумоўны поспех.

•••

Безумоўны рэфлекс гл. рэфлекс.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

безусло́вный безумо́ўны;

безусло́вный рефле́кс безумо́ўны рэфле́кс.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

безагаво́рачны, -ая, -ае.

Не абмежаваны ніякімі ўмовамі; безумоўны.

Безагаворачная капітуляцыя.

|| наз. безагаво́рачнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

несомне́нный несумне́нны; безумо́ўны; бясспрэ́чны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

катэгары́чны, -ая, -ае.

Безумоўны, рашучы, які не дапускае пярэчанняў.

К. загад.

Катэгарычнае патрабаванне.

Катэгарычная думка.

К. адказ.

|| наз. катэгары́чнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

безагаво́рачны, ‑ая, ‑ае.

Не абмежаваны ніякімі ўмовамі, безумоўны, беспярэчны. Безагаворачная капітуляцыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

безумо́ўнасць ж.

1. безусло́вность;

2. безусло́вность; несомне́нность;

1, 2 см. безумо́ўны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)