натра́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
натра́ўшчык |
натра́ўшчыкі |
| Р. |
натра́ўшчыка |
натра́ўшчыкаў |
| Д. |
натра́ўшчыку |
натра́ўшчыкам |
| В. |
натра́ўшчыка |
натра́ўшчыкаў |
| Т. |
натра́ўшчыкам |
натра́ўшчыкамі |
| М. |
натра́ўшчыку |
натра́ўшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
натуралі́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
натуралі́стка |
натуралі́сткі |
| Р. |
натуралі́сткі |
натуралі́стак |
| Д. |
натуралі́стцы |
натуралі́сткам |
| В. |
натуралі́стку |
натуралі́стак |
| Т. |
натуралі́сткай натуралі́сткаю |
натуралі́сткамі |
| М. |
натуралі́стцы |
натуралі́стках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
натурфіло́саф
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
натурфіло́саф |
натурфіло́сафы |
| Р. |
натурфіло́сафа |
натурфіло́сафаў |
| Д. |
натурфіло́сафу |
натурфіло́сафам |
| В. |
натурфіло́сафа |
натурфіло́сафаў |
| Т. |
натурфіло́сафам |
натурфіло́сафамі |
| М. |
натурфіло́сафе |
натурфіло́сафах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
натхня́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
натхня́льніца |
натхня́льніцы |
| Р. |
натхня́льніцы |
натхня́льніц |
| Д. |
натхня́льніцы |
натхня́льніцам |
| В. |
натхня́льніцу |
натхня́льніц |
| Т. |
натхня́льніцай натхня́льніцаю |
натхня́льніцамі |
| М. |
натхня́льніцы |
натхня́льніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
наўты́лус
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
наўты́лус |
наўты́лусы |
| Р. |
наўты́луса |
наўты́лусаў |
| Д. |
наўты́лусу |
наўты́лусам |
| В. |
наўты́луса |
наўты́лусаў |
| Т. |
наўты́лусам |
наўты́лусамі |
| М. |
наўты́лусе |
наўты́лусах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
нафтаздабы́тчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нафтаздабы́тчык |
нафтаздабы́тчыкі |
| Р. |
нафтаздабы́тчыка |
нафтаздабы́тчыкаў |
| Д. |
нафтаздабы́тчыку |
нафтаздабы́тчыкам |
| В. |
нафтаздабы́тчыка |
нафтаздабы́тчыкаў |
| Т. |
нафтаздабы́тчыкам |
нафтаздабы́тчыкамі |
| М. |
нафтаздабы́тчыку |
нафтаздабы́тчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
нафтапрамысло́вец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нафтапрамысло́вец |
нафтапрамысло́ўцы |
| Р. |
нафтапрамысло́ўца |
нафтапрамысло́ўцаў |
| Д. |
нафтапрамысло́ўцу |
нафтапрамысло́ўцам |
| В. |
нафтапрамысло́ўца |
нафтапрамысло́ўцаў |
| Т. |
нафтапрамысло́ўцам |
нафтапрамысло́ўцамі |
| М. |
нафтапрамысло́ўцу |
нафтапрамысло́ўцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
нафтахі́мік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нафтахі́мік |
нафтахі́мікі |
| Р. |
нафтахі́міка |
нафтахі́мікаў |
| Д. |
нафтахі́міку |
нафтахі́мікам |
| В. |
нафтахі́міка |
нафтахі́мікаў |
| Т. |
нафтахі́мікам |
нафтахі́мікамі |
| М. |
нафтахі́міку |
нафтахі́міках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
наха́ба
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
наха́ба |
наха́бы |
| Р. |
наха́бы |
наха́б |
| Д. |
наха́бе |
наха́бам |
| В. |
наха́бу |
наха́б |
| Т. |
наха́бай наха́баю |
наха́бамі |
| М. |
наха́бе |
наха́бах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
нахра́пнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нахра́пнік |
нахра́пнікі |
| Р. |
нахра́пніка |
нахра́пнікаў |
| Д. |
нахра́пніку |
нахра́пнікам |
| В. |
нахра́пніка |
нахра́пнікаў |
| Т. |
нахра́пнікам |
нахра́пнікамі |
| М. |
нахра́пніку |
нахра́пніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)