дапрызы́ўнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дапрызы́ўнік |
дапрызы́ўнікі |
| Р. |
дапрызы́ўніка |
дапрызы́ўнікаў |
| Д. |
дапрызы́ўніку |
дапрызы́ўнікам |
| В. |
дапрызы́ўніка |
дапрызы́ўнікаў |
| Т. |
дапрызы́ўнікам |
дапрызы́ўнікамі |
| М. |
дапрызы́ўніку |
дапрызы́ўніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дарагі́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
дарагі́ |
дарагі́я |
| Р. |
дараго́га |
дарагі́х |
| Д. |
дараго́му |
дарагі́м |
| В. |
дараго́га |
дарагі́х |
| Т. |
дарагі́м |
дарагі́мі |
| М. |
дарагі́м |
дарагі́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дара́дца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дара́дца |
дара́дцы |
| Р. |
дара́дцы |
дара́дцаў |
| Д. |
дара́дцу |
дара́дцам |
| В. |
дара́дцу |
дара́дцаў |
| Т. |
дара́дцам |
дара́дцамі |
| М. |
дара́дцу |
дара́дцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
даро́жніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
даро́жніца |
даро́жніцы |
| Р. |
даро́жніцы |
даро́жніц |
| Д. |
даро́жніцы |
даро́жніцам |
| В. |
даро́жніцу |
даро́жніц |
| Т. |
даро́жніцай даро́жніцаю |
даро́жніцамі |
| М. |
даро́жніцы |
даро́жніцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
даручэ́нец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
даручэ́нец |
даручэ́нцы |
| Р. |
даручэ́нца |
даручэ́нцаў |
| Д. |
даручэ́нцу |
даручэ́нцам |
| В. |
даручэ́нца |
даручэ́нцаў |
| Т. |
даручэ́нцам |
даручэ́нцамі |
| М. |
даручэ́нцу |
даручэ́нцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дары́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дары́льшчык |
дары́льшчыкі |
| Р. |
дары́льшчыка |
дары́льшчыкаў |
| Д. |
дары́льшчыку |
дары́льшчыкам |
| В. |
дары́льшчыка |
дары́льшчыкаў |
| Т. |
дары́льшчыкам |
дары́льшчыкамі |
| М. |
дары́льшчыку |
дары́льшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дарэ́ктар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дарэ́ктар |
дарэ́ктары |
| Р. |
дарэ́ктара |
дарэ́ктараў |
| Д. |
дарэ́ктару |
дарэ́ктарам |
| В. |
дарэ́ктара |
дарэ́ктараў |
| Т. |
дарэ́ктарам |
дарэ́ктарамі |
| М. |
дарэ́ктару |
дарэ́ктарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дасле́днік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дасле́днік |
дасле́днікі |
| Р. |
дасле́дніка |
дасле́днікаў |
| Д. |
дасле́дніку |
дасле́днікам |
| В. |
дасле́дніка |
дасле́днікаў |
| Т. |
дасле́днікам |
дасле́днікамі |
| М. |
дасле́дніку |
дасле́дніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
даўгаве́чніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
даўгаве́чніца |
даўгаве́чніцы |
| Р. |
даўгаве́чніцы |
даўгаве́чніц |
| Д. |
даўгаве́чніцы |
даўгаве́чніцам |
| В. |
даўгаве́чніцу |
даўгаве́чніц |
| Т. |
даўгаве́чніцай даўгаве́чніцаю |
даўгаве́чніцамі |
| М. |
даўгаве́чніцы |
даўгаве́чніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дафі́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дафі́н |
дафі́ны |
| Р. |
дафі́на |
дафі́наў |
| Д. |
дафі́ну |
дафі́нам |
| В. |
дафі́на |
дафі́наў |
| Т. |
дафі́нам |
дафі́намі |
| М. |
дафі́не |
дафі́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)