эўгло́са

‘жывёла з атрада перапончатакрылых’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. эўгло́са эўгло́сы
Р. эўгло́сы эўгло́с
Д. эўгло́се эўгло́сам
В. эўгло́су эўгло́с
Т. эўгло́сай
эўгло́саю		 эўгло́самі
М. эўгло́се эўгло́сах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ахвя́рны, -ая, -ае.

1. Які прыносіцца ў ахвяру.

Ахвярная жывёла.

2. На які прыносяць ахвяры.

А. стол.

3. перан. Адважны, самаадданы.

А. ўчынак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

чыстапаро́дны, -ая, -ае.

Які належыць да якой-н. адной пароды, мае ўласцівыя ёй прыкметы (пра племянную жывёлу).

Чыстапародная жывёла.

|| наз. чыстапаро́днасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

во́жык

‘жывёла’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. во́жык во́жыкі
Р. во́жыка во́жыкаў
Д. во́жыку во́жыкам
В. во́жыка во́жыкаў
Т. во́жыкам во́жыкамі
М. во́жыку во́жыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

га́дзіна

‘жывёла’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. га́дзіна га́дзіны
Р. га́дзіны га́дзін
Д. га́дзіне га́дзінам
В. га́дзіну га́дзін
Т. га́дзінай
га́дзінаю		 га́дзінамі
М. га́дзіне га́дзінах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эўкарыё́та

‘жывёла, клеткі якой маюць ядро’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. эўкарыё́та эўкарыё́ты
Р. эўкарыё́ты эўкарыё́т
Д. эўкарыё́це эўкарыё́там
В. эўкарыё́ту эўкарыё́т
Т. эўкарыё́тай
эўкарыё́таю		 эўкарыё́тамі
М. эўкарыё́це эўкарыё́тах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

алігафа́г

‘жывёла, якая корміцца невялікай колькасцю відаў жывёл’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. алігафа́г алігафа́гі
Р. алігафа́га алігафа́гаў
Д. алігафа́гу алігафа́гам
В. алігафа́га алігафа́гаў
Т. алігафа́гам алігафа́гамі
М. алігафа́гу алігафа́гах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гно́табіёт

‘жывёла, што вырасла ва ўмовах поўнай стэрыльнасці’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. гно́табіёт гно́табіёты
Р. гно́табіёта гно́табіётаў
Д. гно́табіёту гно́табіётам
В. гно́табіёта гно́табіётаў
Т. гно́табіётам гно́табіётамі
М. гно́табіёце гно́табіётах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дактылазо́ід

‘відазмененая жывёла, якая жыве ў калоніях паліпаў’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дактылазо́ід дактылазо́іды
Р. дактылазо́іда дактылазо́ідаў
Д. дактылазо́іду дактылазо́ідам
В. дактылазо́іда дактылазо́ідаў
Т. дактылазо́ідам дактылазо́ідамі
М. дактылазо́ідзе дактылазо́ідах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зе́бра

‘жывёла’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. зе́бра зе́бры
Р. зе́бры зе́браў
Д. зе́бры зе́брам
В. зе́бру зе́браў
Т. зе́брай
зе́браю		 зе́брамі
М. зе́бры зе́брах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)