Ко́птур: з коптурам, коптарам ’вышэй краёў’ (ТСБМ, Сл. паўн.-зах., Сцяшк. Сл., Мат. Гом., Мат. Маг., Жд. 2, КЭС, лаг., З нар. сл., Бяльк., Сержп. Пр., Нік. Очерки). Гл. каптур.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ладонь, ладоня ’далонь’ (паўн., Сл. паўн.-зах., Мат. Маг., Мат. Гом.), ладоначка (Шп.), лыданя ’тс’ (ушац., КЭС), укр. ладоня, рус. ладонь. У выніку метатэзы з долонь < прасл. сіоіпь. Гл. далоня.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

рабро́ ср.

1. мн. рэ́бры анат. ребро́;

2. мат. ребро́;

◊ палічы́ць (пералічы́ць) рэ́бры — (каму) пересчита́ть рёбра (кому);

адны́ рэ́бры — ко́жа да ко́сти;

за маё дабро́ ды мне ў р. — погов. за моё добро́ да мне в ребро́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Сугамо́нне ’спакой’ (Мат. Маг.). Гл. угамон.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пы́жма ’крываўнік’ (Мат. Гом.). Гл. піжма.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пра́льшчыца ’пралля’ (Мат. Гом.). Да прасці.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Но́гель ’цвік’ (Мат. Гом.). Гл. нагель.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Паржа́к ’пінжак’ (Мат. Гом.). Скажонае пінжак.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ква́ртух ’фартух’ (Мат. Маг.). Гл. фартух.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кво́ктушка ’квактуха’ (Мат. Гом.). Гл. квактаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)