Ко́птур: з коптурам, коптарам ’вышэй краёў’ (ТСБМ, Сл. паўн.-зах., Сцяшк. Сл., Мат. Гом., Мат. Маг., Жд. 2, КЭС, лаг., З нар. сл., Бяльк., Сержп. Пр., Нік. Очерки). Гл. каптур.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пы́рса ’пілавінне, апілкі’ (шчуч., Сл. ПЗБ; парыц., Янк. Мат.; б.-каш., жлоб., Мат. Гом.), параўн. укр. пирса ’тс’. Відаць, да тырса ’тс’ (гл.) пад уплывам пырскаць, параўн. пірса, пярса (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

рабро́ ср.

1. мн. рэ́бры анат. ребро́;

2. мат. ребро́;

◊ палічы́ць (пералічы́ць) рэ́бры — (каму) пересчита́ть рёбра (кому);

адны́ рэ́бры — ко́жа да ко́сти;

за маё дабро́ ды мне ў р. — погов. за моё добро́ да мне в ребро́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Паржа́к ’пінжак’ (Мат. Гом.). Скажонае пінжак.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пра́льшчыца ’пралля’ (Мат. Гом.). Да прасці.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Но́гель ’цвік’ (Мат. Гом.). Гл. нагель.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ко́ўцеб ’возера’ (Мат. Гом.). Гл. коўтаб.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Крапя́нік ’грыб’ (Мат. Гом.). Гл. крап.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Крупа́ ’град’ (Мат. Гом.). Гл. крупы.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Крэ́сіла ’тс’ (Янк. Мат.). Гл. крэсіва.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)