экспрапрыя́тар, ‑а, м.
Той, хто ажыццяўляе экспрапрыяцыю.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фа́кельшчык, ‑а, м.
1. Той, хто нясе факел у час шэсця, працэсіі.
2. Той, хто падпальвае што‑н. пры дапамозе факела. Ягор ведаў прыёмы гітлераўскіх факельшчыкаў: абліць сцены газай і на хаду падпаліць. Кавалёў. // перан. Той, хто падбухторвае на вайну. Факельшчыкі вайны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трука́ч, ‑а, м.
Разм.
1. Той, хто валодае майстэрствам выконваць трукі (у 1 знач.). Клоун-трукач.
2. Той, хто схільны да трукацтва (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
актыві́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.
Той, хто належыць да актыву¹, дзейны член якога-н. калектыву.
|| ж. актыві́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.
|| прым. актыві́сцкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
людае́д, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.
1. Той, хто ўжывае ў ежу чалавечае мяса.
Тыгр-л.
2. перан. Пра жорсткага, крыважэрнага чалавека, чалавеканенавісніка.
Фашысцкія людаеды.
|| прым. людае́дскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
медалі́ст, -а, М -лі́сце, мн. -ы, -аў, м.
Той, хто атрымаў медаль у якасці ўзнагароды за што-н.
|| ж. медалі́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.
|| прым. медалі́сцкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ахо́ўнік, -а, мн. -і, -аў, м.
1. Асоба, што ахоўвае, сцеражэ каго-, што-н.; вартаўнік.
2. Той, хто беражэ, шануе каго-, што-н.
А. сям’і.
|| ж. ахо́ўніца, -ы, мн. -ы, -ніц.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бараба́ншчык, -а, мн. -і, -аў, м.
Той, хто адбівае такт на барабане пры маршыроўцы; музыкант, які іграе на барабане.
Юны б.
|| ж. бараба́ншчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.
|| прым. бараба́ншчыцкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
като́лік, -а, мн. -і, -аў, і каталі́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.
Той, хто прыняў каталіцтва і прытрымліваецца ўсіх абрадаў каталіцкай царквы.
|| ж. каталі́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
або́знік, -а, мн. -і, -аў, м.
1. Абозны возчык, фурман.
2. Ваеннаслужачы абозных часцей (разм.).
3. перан. Той, хто адстае, пляцецца ў хвасце (разм.).
Раўняцца па перадавіках, а не па абозніках.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)