нагаво́рны, ‑ая, ‑ае.
Які набыў пасля нагавору (у 2 знач.) чарадзейныя ўласцівасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нагаво́рны, ‑ая, ‑ае.
Які набыў пасля нагавору (у 2 знач.) чарадзейныя ўласцівасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
накалі́ць, ‑калю, ‑каліш, ‑каліць;
1. Тое, што і напаліць (у 2 знач.).
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нашту́рхаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
недружалю́бны, ‑ая, ‑ае.
Які непрыязна, непрыхільна ставіцца да
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паабмаро́жваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Абмарозіць што‑н. у многіх месцах; абмарозіць усё, многае або ўсіх, многіх.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паадсява́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Адсеяць усё, многае або ўсіх, многіх.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
павыка́зваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Выказаць, сказаць усё, многае.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
павынішча́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Вынішчыць, знішчыць усіх, многіх або ўсё, многае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
павыпіра́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паддзяўбці́, ‑дзяўбу, ‑дзяўбеш, ‑дзяўбе; ‑дзяўбём, ‑дзеўбяце, ‑дзяўбуць;
Прадзяўбці, выдзеўбці трохі, дадаткова.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)