прыдво́рная
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| ж. |
- |
| Н. |
прыдво́рная |
прыдво́рныя |
| Р. |
прыдво́рнай |
прыдво́рных |
| Д. |
прыдво́рнай |
прыдво́рным |
| В. |
прыдво́рную |
прыдво́рных (адуш.) |
| Т. |
прыдво́рнай прыдво́рнаю |
прыдво́рнымі |
| М. |
прыдво́рнай |
прыдво́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыёмазда́тчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыёмазда́тчык |
прыёмазда́тчыкі |
| Р. |
прыёмазда́тчыка |
прыёмазда́тчыкаў |
| Д. |
прыёмазда́тчыку |
прыёмазда́тчыкам |
| В. |
прыёмазда́тчыка |
прыёмазда́тчыкаў |
| Т. |
прыёмазда́тчыкам |
прыёмазда́тчыкамі |
| М. |
прыёмазда́тчыку |
прыёмазда́тчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыёмазда́тчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыёмазда́тчыца |
прыёмазда́тчыцы |
| Р. |
прыёмазда́тчыцы |
прыёмазда́тчыц |
| Д. |
прыёмазда́тчыцы |
прыёмазда́тчыцам |
| В. |
прыёмазда́тчыцу |
прыёмазда́тчыц |
| Т. |
прыёмазда́тчыцай прыёмазда́тчыцаю |
прыёмазда́тчыцамі |
| М. |
прыёмазда́тчыцы |
прыёмазда́тчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыліпа́ла
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыліпа́ла |
прыліпа́лы |
| Р. |
прыліпа́лы |
прыліпа́л |
| Д. |
прыліпа́лу |
прыліпа́лам |
| В. |
прыліпа́лу |
прыліпа́л |
| Т. |
прыліпа́лам |
прыліпа́ламі |
| М. |
прыліпа́ле |
прыліпа́лах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыме́ршчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыме́ршчык |
прыме́ршчыкі |
| Р. |
прыме́ршчыка |
прыме́ршчыкаў |
| Д. |
прыме́ршчыку |
прыме́ршчыкам |
| В. |
прыме́ршчыка |
прыме́ршчыкаў |
| Т. |
прыме́ршчыкам |
прыме́ршчыкамі |
| М. |
прыме́ршчыку |
прыме́ршчыках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыпа́дачная
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| ж. |
- |
| Н. |
прыпа́дачная |
прыпа́дачныя |
| Р. |
прыпа́дачнай |
прыпа́дачных |
| Д. |
прыпа́дачнай |
прыпа́дачным |
| В. |
прыпа́дачную |
прыпа́дачных |
| Т. |
прыпа́дачнай прыпа́дачнаю |
прыпа́дачнымі |
| М. |
прыпа́дачнай |
прыпа́дачных |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыродазна́ўца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыродазна́ўца |
прыродазна́ўцы |
| Р. |
прыродазна́ўцы |
прыродазна́ўцаў |
| Д. |
прыродазна́ўцу |
прыродазна́ўцам |
| В. |
прыродазна́ўцу |
прыродазна́ўцаў |
| Т. |
прыродазна́ўцам |
прыродазна́ўцамі |
| М. |
прыродазна́ўцу |
прыродазна́ўцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
раскара́ка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
раскара́ка |
раскара́кі |
| Р. |
раскара́кі |
раскара́к |
| Д. |
раскара́ку |
раскара́кам |
| В. |
раскара́ку |
раскара́к |
| Т. |
раскара́кам |
раскара́камі |
| М. |
раскара́ку |
раскара́ках |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
раскіда́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
раскіда́льшчык |
раскіда́льшчыкі |
| Р. |
раскіда́льшчыка |
раскіда́льшчыкаў |
| Д. |
раскіда́льшчыку |
раскіда́льшчыкам |
| В. |
раскіда́льшчыка |
раскіда́льшчыкаў |
| Т. |
раскіда́льшчыкам |
раскіда́льшчыкамі |
| М. |
раскіда́льшчыку |
раскіда́льшчыках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
раскіра́ка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
раскіра́ка |
раскіра́кі |
| Р. |
раскіра́кі |
раскіра́к |
| Д. |
раскіра́цы |
раскіра́кам |
| В. |
раскіра́ку |
раскіра́к |
| Т. |
раскіра́кай раскіра́каю |
раскіра́камі |
| М. |
раскіра́цы |
раскіра́ках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)