прапусці́ць, -ушчу́, -у́сціш, -у́сціць; -у́шчаны; зак.
1. што. Даць пранікнуць чаму-н. праз што-н.
Штора не прапускае святло.
2. каго-што. Прыняўшы, абслужыць, апрацаваць і пад.
П. праз станцыю трыццаць цягнікоў.
3. каго-што. Прымусіць прайсці праз што-н.
П. праз сепаратар.
4. што. Прыняўшы, зрабіць разгляд, ацаніць (разм.).
П. артыкул праз аддзел.
5. каго-што. Даць дарогу каму-, чаму-н., дазволіць прайсці, праехаць куды-н.
П. у парк. П. дзяцей наперад.
6. каго-што. Прайсці, праехаць міма каго-, чаго-н., прамінуць; прайсці, праехаць міма, не заўважыўшы, празяваўшы што-н.
П. два завулкі, а потым завярнуць.
Сачыць, каб не п. свой прыпынак.
7. што. Дазволіць друкаваць, ставіць на сцэне, дэманстраваць і пад.
Выдавецтва не прапусціла дрэнна падрыхтаваны рукапіс.
8. што. Не запоўніць якое-н. месца ў чым-н., не заняць час якім-н. дзеяннем.
П. радок для прозвішча ў дакуменце. П. адзін сказ.
9. што. Не з’явіцца (на сход, заняткі і пад.).
П. тыдзень вучобы.
10. што. Не скарыстаць што-н., упусціць.
Загаварыліся і прапусцілі трамвай. П. зручны момант.
11. што. Выпіць (спіртнога; разм.).
П. па кілішку.
|| незак. прапуска́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
|| наз. про́пуск, -у, м. (да 1—10 знач.) і прапуска́нне, -я, н. (да 1—5, 7 і 11 знач.).