адзіночналі́кавы, ‑ая, ‑ае.
У выразе: адзіночналікавы назоўнік — назоўнік, які ўжываецца
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адзіночналі́кавы, ‑ая, ‑ае.
У выразе: адзіночналікавы назоўнік — назоўнік, які ўжываецца
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ангажы́равацца, ‑руюся, ‑руешся, ‑руецца;
1. Прыняць (прымаць) ангажэмент.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
каардынава́цца, ‑нуецца;
1. Узгадніцца (узгадняцца), прыйсці (прыходзіць) у адпаведнасць.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
густаўшчы́на, ‑ы,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
матэрыялізава́цца, ‑зуецца;
1. Увасобіцца (увасабляцца) у канкрэтныя, рэчыўныя формы.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
множналі́кавы, ‑ая, ‑ае.
У выразе: множналікавы назоўнік — назоўнік, які ўжываецца
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
асімілява́цца, ‑люецца;
1. Прыпадобніцца (прыпадабняцца) да каго‑, чаго‑н.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэканструява́цца, ‑руюецца;
1. Перабудавацца (перабудоўвацца), скласціся (складацца) па-новаму.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рээвакуі́равацца, ‑руюся, ‑руешся, ‑руецца;
1. Вярнуцца (варочацца) з эвакуацыі.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бязла́дзіца, ‑ы,
Тое, што і бязладдзе.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)