лі́таваць, -тую, -туеш, -туе; -туй; незак., каго.

Берагчы каго-н.; шкадаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пацве́льваць, -аю, -аеш, -ае; незак., каго, з каго.

Злёгку дражніць, пасмейвацца з каго-н.

П. палачкай жука.

П. з бяскрыўднай дзяўчынкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Ра́хаць 1 ’рохкаць’ (Гарэц.), ря́хаць ’тс’ (Нас.). Фанематычны варыянт гукапераймальнага рохаць (гл.).

Ра́хаць 2 (ря́хаць) ’мець надзвычайную прыхільнасць да каго-, чаго-небудзь’ (Нас.). Фанематычны варыянт ро́хаць (гл.) ’мець моцную прыхільнасць да каго-небудзь, якая праяўляецца ва ўздыхах’ (Нас.) у выніку метафарычнага пераноса з ро́хаць ’рохкаць’ (гл. папярэдняе слова).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Непазбы́ўны ’якога цяжка пазбыцца’ (Нас.), непазбы́ўна (Гарэц.). Да пазбыцца ’вызваліцца ад каго- ці чаго-небудзь’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Скусо́рыцца (скусо́рицца) ‘коса глядзець на каго-небудзь’ (Шымк. Собр.). У выніку перастаноўкі галосных, гл. скасурыцца.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

аба́чыць

‘угледзець каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. аба́чу аба́чым
2-я ас. аба́чыш аба́чыце
3-я ас. аба́чыць аба́чаць
Прошлы час
м. аба́чыў аба́чылі
ж. аба́чыла
н. аба́чыла
Загадны лад
2-я ас. аба́ч аба́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час аба́чыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абгалача́ць

‘даводзіць да галечы каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. абгалача́ю абгалача́ем
2-я ас. абгалача́еш абгалача́еце
3-я ас. абгалача́е абгалача́юць
Прошлы час
м. абгалача́ў абгалача́лі
ж. абгалача́ла
н. абгалача́ла
Загадны лад
2-я ас. абгалача́й абгалача́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час абгалача́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абгалаша́ць

‘голасна аплакваць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. абгалаша́ю абгалаша́ем
2-я ас. абгалаша́еш абгалаша́еце
3-я ас. абгалаша́е абгалаша́юць
Прошлы час
м. абгалаша́ў абгалаша́лі
ж. абгалаша́ла
н. абгалаша́ла
Загадны лад
2-я ас. абгалаша́й абгалаша́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час абгалаша́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абгале́чыць

‘давесці да галечы каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. абгале́чу абгале́чым
2-я ас. абгале́чыш абгале́чыце
3-я ас. абгале́чыць абгале́чаць
Прошлы час
м. абгале́чыў абгале́чылі
ж. абгале́чыла
н. абгале́чыла
Загадны лад
2-я ас. абгале́ч абгале́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час абгале́чыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абгало́чваць

‘даводзіць да галечы каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. абгало́чваю абгало́чваем
2-я ас. абгало́чваеш абгало́чваеце
3-я ас. абгало́чвае абгало́чваюць
Прошлы час
м. абгало́чваў абгало́чвалі
ж. абгало́чвала
н. абгало́чвала
Загадны лад
2-я ас. абгало́чвай абгало́чвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час абгало́чваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)