форма - Пошук - Асноўныя

Гайце́ц ’бацька’ (Сцяшк.). Форма слова айце́ц з пратэтычным г‑. Запазычанне (ужо ў ст.-бел. мове) з польск. ojciec. Гл. ЭСБМ, 1, 98.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ганя́ць. Рус. гоня́ть, укр. ганя́ти і г. д. Аблаўтная форма да *gъnati, *goniti, якая (ітэратыўнае значэнне) адлюстроўвае вакалізм «a» (< o): *ganjati (< *gonjati).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кіно́ ’від мастацтва і памяшканне для яго дэманстрацыі’ (ТСБМ). Праз рус. кино з ням. Kino (скарочаная форма Kinematograph) (Трубачоў, Дополн., 2, 234).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ла́кі, ла́кы (мн.) ’рогі драўляных віл, прызначаных для сена або саломы’ (пін., Нар. лекс.) — усечаная форма з відлакі, якое з польск. widłaki.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ву́зак ’вузкі’ (Шат.), рус. у́зок, дыял. ву́зак (Растаргуеў, Бранск.), серб.-харв. у̏зак, славен. ózek. Прасл. ǫzъkъ — кароткая форма прым. (гл. вузкі ’тс’).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Еванге́лле з ц.-слав. мовы, дзе ѥвангелиѥ < грэч. εὐαγγέλιον ’добрая вестка’ (Фасмер, 2, 5). Форма евангелія (Яруш.) запазычана з польск. (польск. ewangelia).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

аб’ектава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аб’ектава́ны	аб’ектава́ная	аб’ектава́нае	аб’ектава́ныя
Р.	аб’ектава́нага	аб’ектава́най аб’ектава́нае	аб’ектава́нага	аб’ектава́ных
Д.	аб’ектава́наму	аб’ектава́най	аб’ектава́наму	аб’ектава́ным
В.	аб’ектава́ны аб’ектава́нага	аб’ектава́ную	аб’ектава́нае	аб’ектава́ныя
Т.	аб’ектава́ным	аб’ектава́най аб’ектава́наю	аб’ектава́ным	аб’ектава́нымі
М.	аб’ектава́ным	аб’ектава́най	аб’ектава́ным	аб’ектава́ных

Кароткая форма: аб’ектава́на.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аб’ектава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аб’ектава́ны	аб’ектава́ная	аб’ектава́нае	аб’ектава́ныя
Р.	аб’ектава́нага	аб’ектава́най аб’ектава́нае	аб’ектава́нага	аб’ектава́ных
Д.	аб’ектава́наму	аб’ектава́най	аб’ектава́наму	аб’ектава́ным
В.	аб’ектава́ны аб’ектава́нага	аб’ектава́ную	аб’ектава́нае	аб’ектава́ныя
Т.	аб’ектава́ным	аб’ектава́най аб’ектава́наю	аб’ектава́ным	аб’ектава́нымі
М.	аб’ектава́ным	аб’ектава́най	аб’ектава́ным	аб’ектава́ных

Кароткая форма: аб’ектава́на.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абве́ржаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	абве́ржаны	абве́ржаная	абве́ржанае	абве́ржаныя
Р.	абве́ржанага	абве́ржанай абве́ржанае	абве́ржанага	абве́ржаных
Д.	абве́ржанаму	абве́ржанай	абве́ржанаму	абве́ржаным
В.	абве́ржаны абве́ржанага	абве́ржаную	абве́ржанае	абве́ржаныя
Т.	абве́ржаным	абве́ржанай абве́ржанаю	абве́ржаным	абве́ржанымі
М.	абве́ржаным	абве́ржанай	абве́ржаным	абве́ржаных

Кароткая форма: абве́ржана.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абезрухо́млены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	абезрухо́млены	абезрухо́мленая	абезрухо́мленае	абезрухо́мленыя
Р.	абезрухо́мленага	абезрухо́мленай абезрухо́мленае	абезрухо́мленага	абезрухо́мленых
Д.	абезрухо́мленаму	абезрухо́мленай	абезрухо́мленаму	абезрухо́мленым
В.	абезрухо́млены абезрухо́мленага	абезрухо́мленую	абезрухо́мленае	абезрухо́мленыя
Т.	абезрухо́мленым	абезрухо́мленай абезрухо́мленаю	абезрухо́мленым	абезрухо́мленымі
М.	абезрухо́мленым	абезрухо́мленай	абезрухо́мленым	абезрухо́мленых

Кароткая форма: абезрухо́млена.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Verbum