мадыфіка́тар, ‑а і ‑у,
1. ‑а. Прыстасаванне, якое мяняе работу,
2. ‑у. Рэчыва, якое садзейнічае змяненню структуры металу.
[Ад лац. modificare — відазмяняць, мяняць форму.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мадыфіка́тар, ‑а і ‑у,
1. ‑а. Прыстасаванне, якое мяняе работу,
2. ‑у. Рэчыва, якое садзейнічае змяненню структуры металу.
[Ад лац. modificare — відазмяняць, мяняць форму.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
замыка́нне, ‑я,
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
засе́ў, ‑севу,
1.
2. Тое, што засеяна; пасеў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гу́пат, ‑у,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́вадка, ‑і,
1.
2. Вывад коней для агляду ці размінкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выгна́нне, ‑я,
1.
2. Стан выгнанніка; ссылка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́куп, ‑у,
1.
2. Грошы, рэчы, прызначаныя для аплаты выкупленага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
апушчэ́нне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сватаўство́, ‑а,
1.
2. Сваяцтва сватоў (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
святлофізіяло́гія, ‑і,
Галіна фізіялогіі раслін, якая вывучае
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)