на́смарк, ‑у,
Запаленне слізістай абалонкі
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
на́смарк, ‑у,
Запаленне слізістай абалонкі
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
раско́сасць, ‑і,
1. Касы разрэз вачэй.
2. Касавокасць, пры якой зрэнкі скіраваны ў бок ад
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
смарка́ч, -а́,
1.
2.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
◎ Но́сніца ’насоўка’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
воробьи́ный вераб’і́ны;
◊
воробьи́ная ночь вераб’і́ная ноч;
коро́че воробьи́ного
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
отарыналарынгало́гія, ‑і,
Медыцынская клінічная дысцыпліна, якая вывучае прычыны ўзнікнення, спосабы лячэння і прафілактыку захворванняў вуха,
[Ад грэч. ús, ōtós — вуха, rhis, rhinos — нос, lárynx, láryngos — гартаць і logos — навука.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
◎ Пэ́пка ’пыса (у каровы)’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
даліхацэфа́лія, ‑і,
У антрапалогіі — форма чэрапа, у якім падоўжнае вымярэнне (ад асновы
[Ад грэч. dolichos — доўгі і kephalē — галава.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
брахіцэфа́лія, ‑і,
[Ад грэч. brachys — кароткі і kephalē — галава.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нос
◊ на но́се — на носу́;
пад но́сам — под но́сом;
зве́сіць (апусці́ць) н. — пове́сить нос;
уткну́цца но́сам у што-не́будзь — уткну́ться но́сом во что́-л.;
хлі́паць но́сам — шмы́гать но́сом;
усу́нуць н. не ў сваю́ спра́ву — су́нуть нос не в своё де́ло;
фі́гай
вадзі́ць за н. — води́ть за́ нос;
заста́цца з но́сам — оста́ться с но́сом;
з-пад (са́мага)
пе́рад са́мым но́сам — пе́ред са́мым но́сом;
зарубі́ць сабе́ на но́се — заруби́ть себе́ на носу́;
ты́цнуць но́сам — (каго, у што) ткнуть но́сом (кого, во что);
не ба́чыць дале́й свайго́
ты́цкаць у н. — ты́кать (сова́ть) в нос;
аж н. гне́цца — аж за уша́ми трещи́т; уплета́ет за о́бе щёки;
паказа́ць (вы́сунуць) н. — показа́ть (вы́сунуть) нос;
уце́рці н. — (каму) утере́ть нос (кому);
уткну́ць свой н. — су́нуть свой нос;
(хоць) кроў з
н. у н. — нос в нос;
н. з но́сам — нос с но́сом;
но́сам к но́су — но́сом к но́су;
не пака́зваць
з
трыма́ць н. па ве́тры — держа́ть нос по́ ветру;
паве́сіць н. на кві́нту — пове́сить нос на кви́нту;
рыць но́сам — рыть но́сом;
хоць н. затыка́й — хоть нос затыка́й;
вярну́ць (адваро́чваць) н. — вороти́ть нос;
но́сам круці́ць — вороти́ть ры́ло;
біць у н. — рази́ть, си́льно па́хнуть;
не ў н. — не по́ носу;
дзю́баць но́сам — клева́ть но́сом;
но́сам натаўчы́ — но́сом ткнуть; кру́кам
задзіра́ць (драць) н. — драть нос;
пакі́нуць з но́сам — оста́вить с но́сом;
кама́р
у сямі́ ня́нек дзіця́ без
не сунь
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)