беспрацо́ўе, -я, н.

1. Сацыяльна-эканамічная з’ява, калі частка працаздольнага насельніцтва не знаходзіць сабе рабочага месца; наяўнасць беспрацоўных.

Рост беспрацоўя.

2. Стан беспрацоўнага чалавека.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

базава́ць, -зу́ю, -зу́еш, -зу́е; -зу́й і базі́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; незак., што на чым.

Засноўваць на чым-н.

Б. рост вытворчасці на зніжэнні сабекошту прадукцыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

портре́т в разн. знач. партрэ́т, -та м.;

портре́т во весь рост партрэ́т на ўвесь рост;

поясно́й портре́т паясны́ партрэ́т;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́прастацца, -аюся, -аешся, -аецца; зак.

1. Прыняць прамое становішча; выпраміцца.

Вудзільна выпрасталася.

2. Легчы, выцягнуўшыся на ўвесь рост (разм.).

В. на канапе.

|| незак. выпро́ствацца, -аюся, -аешся, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

опережа́ющий

1. прич. які (што́) апярэ́джвае, які́ (што) выпярэ́джвае;

2. прил. апераджа́льны;

опережа́ющий рост тяжёлой промы́шленности апераджа́льны рост ця́жкай прамысло́васці;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

велікаро́слы, ‑ая, ‑ае.

Які мае высокі рост.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

произраста́ние ср. рост, род. ро́сту м., выраста́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нані́зм, ‑у, м.

Спец. Ненармальна нізкі, карлікавы рост.

[Ад грэч. nannos — карлік.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чадра́, -ы́, мн. чадры́, ча́драў, чадра́м, ж.

У мусульман: лёгкае жаночае пакрывала на ўвесь рост, якое закрывае галаву і твар (акрамя вачэй) і спускаецца да ног.

|| прым. чадро́вы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вегета́цыя, ‑і, ж.

Спец. Рост і жыццёвая дзейнасць раслін.

[Лац. vegetatio.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)