зака́сціць

‘папсаваць што-небудзь без патрэбы’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зака́шчу зака́сцім
2-я ас. зака́сціш зака́сціце
3-я ас. зака́сціць зака́сцяць
Прошлы час
м. зака́сціў зака́сцілі
ж. зака́сціла
н. зака́сціла
Загадны лад
2-я ас. зака́сці зака́сціце
Дзеепрыслоўе
прош. час зака́сціўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зака́шчваць

‘псаваць без патрэбы што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. зака́шчваю зака́шчваем
2-я ас. зака́шчваеш зака́шчваеце
3-я ас. зака́шчвае зака́шчваюць
Прошлы час
м. зака́шчваў зака́шчвалі
ж. зака́шчвала
н. зака́шчвала
Загадны лад
2-я ас. зака́шчвай зака́шчвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час зака́шчваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паклё́ўваць

‘час ад часу кляваць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення (рыба паклёўвала)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. паклё́ўвае паклё́ўваюць
Прошлы час
м. паклё́ўваў паклё́ўвалі
ж. паклё́ўвала
н. паклё́ўвала
Дзеепрыслоўе
цяп. час паклё́ўваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пустамало́ціць

‘гаварыць пустое (без прамога дапаўнення)’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пустамало́чу пустамало́цім
2-я ас. пустамало́ціш пустамало́ціце
3-я ас. пустамало́ціць пустамало́цяць
Прошлы час
м. пустамало́ціў пустамало́цілі
ж. пустамало́ціла
н. пустамало́ціла
Загадны лад
2-я ас. пустамало́ць пустамало́цьце
Дзеепрыслоўе
цяп. час пустамало́цячы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пустамо́віць

‘гаварыць пустое (без прамога дапаўнення)’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пустамо́ўлю пустамо́вім
2-я ас. пустамо́віш пустамо́віце
3-я ас. пустамо́віць пустамо́вяць
Прошлы час
м. пустамо́віў пустамо́вілі
ж. пустамо́віла
н. пустамо́віла
Загадны лад
2-я ас. пустамо́ў пустамо́ўце
Дзеепрыслоўе
цяп. час пустамо́вячы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

безадка́зны, -ая, -ае.

1. Які не стрымліваецца пачуццём адказнасці.

Б. ўчынак.

2. Які працуе без перабояў.

Б. рухавік.

3. Бездакорны, які выконвае без пярэчання ўсе даручэнні.

Б. памочнік.

|| наз. безадка́знасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

самаву́чка, -і, ДМ -у, Т -ам, м.; ДМ -чцы, Т -ай (-аю), ж., мн. -і, -чак.

Чалавек, які навучыўся чаму-н. самастойна, без сістэматычнага навучання і без кіраўніка.

Кравец-с.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

лі́шні в разн. знач. ли́шний; (избыточный — ещё) изли́шний;

л. экзэмпля́р кні́гі — ли́шний экземпля́р кни́ги;

ён быў тут л. — он был тут ли́шний;

рабі́ць ~нюю рабо́ту — де́лать ли́шнюю рабо́ту;

~няя стара́ннасць — ли́шнее (изли́шнее) усе́рдие;

~няя капе́йка — ли́шняя копе́йка;

без ~ніх слоў — без ли́шних слов;

без ~няй гаво́ркі — без ли́шних разгово́ров;

л. рот — ли́шний рот;

~няя дабрата́ — дурата́ — посл. доброта́ без ра́зума вредна́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разжыва́цца несов.

1. (з чаго і без дап.) богате́ть (на чём и без доп.), разжива́ться (на чём и без доп.);

2. (на што, чым) разжива́ться (чем), раздобыва́ть (что, чего), достава́ть (что);

1, 2 см. разжы́цца

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

няпро́шаны, -ая, -ае.

Які з’явіўся куды-н. без запрашэння, нечаканы.

Н. госць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)