агу́чвальнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
агу́чвальнік |
агу́чвальнікі |
| Р. |
агу́чвальніка |
агу́чвальнікаў |
| Д. |
агу́чвальніку |
агу́чвальнікам |
| В. |
агу́чвальніка |
агу́чвальнікаў |
| Т. |
агу́чвальнікам |
агу́чвальнікамі |
| М. |
агу́чвальніку |
агу́чвальніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ад’е́знік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ад’е́знік |
ад’е́знікі |
| Р. |
ад’е́зніка |
ад’е́знікаў |
| Д. |
ад’е́зніку |
ад’е́знікам |
| В. |
ад’е́зніка |
ад’е́знікаў |
| Т. |
ад’е́знікам |
ад’е́знікамі |
| М. |
ад’е́зніку |
ад’е́зніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
адамі́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адамі́т |
адамі́ты |
| Р. |
адамі́та |
адамі́таў |
| Д. |
адамі́ту |
адамі́там |
| В. |
адамі́та |
адамі́таў |
| Т. |
адамі́там |
адамі́тамі |
| М. |
адамі́це |
адамі́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
адапта́нт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адапта́нт |
адапта́нты |
| Р. |
адапта́нта |
адапта́нтаў |
| Д. |
адапта́нту |
адапта́нтам |
| В. |
адапта́нта |
адапта́нтаў |
| Т. |
адапта́нтам |
адапта́нтамі |
| М. |
адапта́нце |
адапта́нтах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
адапта́тар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адапта́тар |
адапта́тары |
| Р. |
адапта́тара |
адапта́тараў |
| Д. |
адапта́тару |
адапта́тарам |
| В. |
адапта́тара |
адапта́тараў |
| Т. |
адапта́тарам |
адапта́тарамі |
| М. |
адапта́тару |
адапта́тарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
адва́жнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адва́жнік |
адва́жнікі |
| Р. |
адва́жніка |
адва́жнікаў |
| Д. |
адва́жніку |
адва́жнікам |
| В. |
адва́жніка |
адва́жнікаў |
| Т. |
адва́жнікам |
адва́жнікамі |
| М. |
адва́жніку |
адва́жніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
адва́йзер
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адва́йзер |
адва́йзеры |
| Р. |
адва́йзера |
адва́йзераў |
| Д. |
адва́йзеру |
адва́йзерам |
| В. |
адва́йзера |
адва́йзераў |
| Т. |
адва́йзерам |
адва́йзерамі |
| М. |
адва́йзеру |
адва́йзерах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
адвака́цік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адвака́цік |
адвака́цікі |
| Р. |
адвака́ціка |
адвака́цікаў |
| Д. |
адвака́ціку |
адвака́цікам |
| В. |
адвака́ціка |
адвака́цікаў |
| Т. |
адвака́цікам |
адвака́цікамі |
| М. |
адвака́ціку |
адвака́ціках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
адве́днік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адве́днік |
адве́днікі |
| Р. |
адве́дніка |
адве́днікаў |
| Д. |
адве́дніку |
адве́днікам |
| В. |
адве́дніка |
адве́днікаў |
| Т. |
адве́днікам |
адве́днікамі |
| М. |
адве́дніку |
адве́дніках |
Крыніцы:
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
адга́днік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адга́днік |
адга́днікі |
| Р. |
адга́дніка |
адга́днікаў |
| Д. |
адга́дніку |
адга́днікам |
| В. |
адга́дніка |
адга́днікаў |
| Т. |
адга́днікам |
адга́днікамі |
| М. |
адга́дніку |
адга́дніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)