пылападо́бны, ‑ая, ‑ае.
Які мае выгляд пылу; вельмі дробны. Пылападобны пясок. Пылападобны вугаль.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уступападо́бны, ‑ая, ‑ае.
Які мае выгляд уступа або ўступаў, падобны на ўступ 1.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шаблепадо́бны, ‑ая, ‑ае.
Які мае выгляд, форму шаблі, сагнуты, як шабля. Шаблепадобныя іклы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
приоса́ниться сов. прыня́ць пава́жны (самаві́ты, малайцава́ты, зухава́ты) вы́гляд, прыня́ць пава́жную (самаві́тую, малайцава́тую, зухава́тую) паста́ву.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Выгляда́ць ’чакаць’ (Яруш.); ’пазіраць; мець выгляд’ (БРС, Гарэц., Яруш., КЭС, лаг.), укр. вигляда́ти ’тс’, рус. выгля́дывать ’вызіраць, паказвацца, мець выгляд’, польск. wyglądać ’вызіраць, цікаваць, чакаць’. Да глядзець; параўн. аналагічныя ўтварэнні з іншымі дзеясловамі — вы‑зіраць, рус. вы‑сматривать ’тс’, значэнне ’мець выгляд’ другаснае; параўн. рус. выглядеть ’тс’, польск. wyglądać ’тс’, чэш. vyhližet ’тс’, рус. выглядеть лічаць калькай з ням. aussehen, чым тлумачыцца незак. тр. дзеяслова, незалежна ад наяўнасці прыстаўкі вы‑ (Фасмер, 2, 367; Шанскі, 1, В, 220).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
канцэрці́на, нескл., н.
1. Музычны інструмент, які мае выгляд шасціграннага гармоніка.
Іграць на к.
2. Музычны твор тыпу канцэрта (у 2 знач.), які адрозніваецца ад апошняга меншай складанасцю і меншымі памерамі (спец.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
нязгра́бны, -ая, -ае.
1. Які мае непрыгожую, нястройную постаць.
Н. хлопец.
2. Няспрытны ў рухах, непаваротлівы.
Н. мужчына.
3. Груба, аляпавата зроблены (пра рэчы).
Цацка мела н. выгляд.
|| наз. нязгра́бнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дзіку́нскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да дзікуна, уласцівы дзікуну. Дзікунскі выгляд. Дзікунскія паводзіны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спірахе́та, ‑ы, ДМ ‑хеце, ж.
Хваробатворная бактэрыя, якая мае выгляд доўгай спіральнай ніткі.
[Ад грэч. speira — выгіб і chaitē — валасы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Нінаві́дны ’непрыгожы, непрыглядны’ (жлоб., Жыв. сл.). Відаць, ненавідны (гл. ненавідзець) з тыповым фанетычным пераходам не > ні або змяшэннем, адмоўных часціц не і ні (Карскі 2–3, 450). Аднак семантыка дапускае другаснае збліжэнне з від ’выгляд; твар’, параўн. выраз на від ’на выгляд, тварам’ (+ні на від?).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)