раскасі́ць, ‑кашу, ‑косіш, ‑косіць; зак., што.

Спец. Умацаваць раскосамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

умацо́ўванне, ‑я, м.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. умацоўваць — умацаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асадзі́ць

‘умацаваць’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. асаджу́ аса́дзім
2-я ас. аса́дзіш аса́дзіце
3-я ас. аса́дзіць аса́дзяць
Прошлы час
м. асадзі́ў асадзі́лі
ж. асадзі́ла
н. асадзі́ла
Загадны лад
2-я ас. асадзі́ асадзі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час асадзі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

застасава́ць

‘зацвердзіць, умацаваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. застасу́ю застасу́ем
2-я ас. застасу́еш застасу́еце
3-я ас. застасу́е застасу́юць
Прошлы час
м. застасава́ў застасава́лі
ж. застасава́ла
н. застасава́ла
Загадны лад
2-я ас. застасу́й застасу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час застасава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

асадзі́ць¹, асаджу́, аса́дзіш, аса́дзіць; аса́джаны; зак., што.

Умацаваць што-н. на чым-н., прымацаваць, уставіць у аправу, у рамку.

А. касу.

А. карціну.

|| незак. аса́джваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аса́джаны

‘да асадзіць1 - умацаваць’

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аса́джаны аса́джаная аса́джанае аса́джаныя
Р. аса́джанага аса́джанай
аса́джанае		 аса́джанага аса́джаных
Д. аса́джанаму аса́джанай аса́джанаму аса́джаным
В. аса́джаны (неадуш.)
аса́джанага (адуш.)		 аса́джаную аса́джанае аса́джаныя (неадуш.)
аса́джаных (адуш.)
Т. аса́джаным аса́джанай
аса́джанаю		 аса́джаным аса́джанымі
М. аса́джаным аса́джанай аса́джаным аса́джаных

Кароткая форма: аса́джана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

умацо́ўваць несов., в разн. знач. укрепля́ть; (делать прочным — ещё) упро́чивать; см. умацава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

утверди́ть сов.

1. уст. (установить) устанаві́ць, усталява́ць; (укрепить) умацава́ць, угрунтава́ць; (закрепить) замацава́ць;

2. (признать окончательным) зацве́рдзіць; (скрепить) сцве́рдзіць;

3. (заставить убедиться) умацава́ць, перакана́ць; см. утвержда́ть​ 1—3;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адко́с, -у, м.

1. Адхон, нахільная паверхня гары і пад.

А. узгорка.

2. Бакавая нахільная паверхня дарожнага насыпу.

Адкосы дарог.

Умацаваць а.

3. Нахільная паверхня чаго-н., якая ідзе пад вуглом (спец.).

|| прым. адко́сны, -ая, -ае (да 1 і 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абліцава́ць, -цу́ю, -цу́еш, -цу́е; -цу́й; -цава́ны; зак., што.

Пакрыць паверхню чаго-н. слоем якога-н. матэрыялу, каб умацаваць, аздобіць яе.

А. сцены каляровай пліткай.

|| незак. абліцо́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. абліцо́ўка, -і, ДМ -цо́ўцы, ж. і абліцо́ўванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)