прыпа́мятаваць

‘прыпомніць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыпа́мятую прыпа́мятуем
2-я ас. прыпа́мятуеш прыпа́мятуеце
3-я ас. прыпа́мятуе прыпа́мятуюць
Прошлы час
м. прыпа́мятаваў прыпа́мятавалі
ж. прыпа́мятавала
н. прыпа́мятавала
Загадны лад
2-я ас. прыпа́мятуй прыпа́мятуйце
Дзеепрыслоўе
прош. час прыпа́мятаваўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыпа́мятаць

‘прыпомніць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыпа́мятаю прыпа́мятаем
2-я ас. прыпа́мятаеш прыпа́мятаеце
3-я ас. прыпа́мятае прыпа́мятаюць
Прошлы час
м. прыпа́мятаў прыпа́мяталі
ж. прыпа́мятала
н. прыпа́мятала
Загадны лад
2-я ас. прыпа́мятай прыпа́мятайце
Дзеепрыслоўе
прош. час прыпа́мятаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

папа́мятаць

‘прыпомніць, папомніць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. папа́мятаю папа́мятаем
2-я ас. папа́мятаеш папа́мятаеце
3-я ас. папа́мятае папа́мятаюць
Прошлы час
м. папа́мятаў папа́мяталі
ж. папа́мятала
н. папа́мятала
Загадны лад
2-я ас. папа́мятай папа́мятайце
Дзеепрыслоўе
прош. час папа́мятаўшы

Іншыя варыянты: папамята́ць.

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

папамята́ць

‘прыпомніць, папомніць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. папамята́ю папамята́ем
2-я ас. папамята́еш папамята́еце
3-я ас. папамята́е папамята́юць
Прошлы час
м. папамята́ў папамята́лі
ж. папамята́ла
н. папамята́ла
Загадны лад
2-я ас. папамята́й папамята́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час папамята́ўшы

Іншыя варыянты: папа́мятаць.

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыця́міць

‘угледзець, прыгледзець каго-небудзь, што-небудзь; прыпомніць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыця́млю прыця́мім
2-я ас. прыця́міш прыця́міце
3-я ас. прыця́міць прыця́мяць
Прошлы час
м. прыця́міў прыця́мілі
ж. прыця́міла
н. прыця́міла
Загадны лад
2-я ас. прыця́м прыця́мце
Дзеепрыслоўе
прош. час прыця́міўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Ашчапяну́цца (ашчыпянуцца) ’схамянуцца, апамятацца’ (Бяльк.). Ад шчапянуцца (шчыплецца, шчупянуцца) спахапіцца, прыпомніць’. Гл. шчапянуцца.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

узду́маць, -аю, -аеш, -ае; зак.

1. з інф. Нечакана, раптам захацець ці вырашыць што-н. зрабіць.

Не ўздумайце ехаць без мяне!

2. каго-што і з дадан. Успомніць, прыпомніць (разм.).

Я ўздумала, што не прынесла яшчэ дроў у хату.

|| незак. узду́мваць, -аю, -аеш, -ае (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Прыпаміна́ць ’напамінаць’ (Яруш.), прыпа́мятаць ’прыпомніць’ (ТС), пріпамі́н ’успамін, згадка’, прыпамі́нка ’ўспамін, памятка’ (Бяльк.), прыпа́мятка ’знак на памяць’ (Нас., Гарэц., Байк. і Некр., Яруш.). Дэрываты ад па́мятаць (гл. памяць), по́мніць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

аднаві́ць, -наўлю́, -но́віш, -но́віць; -но́ўлены; зак.

1. што. Вярнуць да ранейшага нармальнага стану.

А. краіну.

А. здароўе.

2. перан., каго-што. Нанава ўзнавіць, прыпомніць.

А. у памяці.

3. каго. Вярнуць каму-н. ранейшае прававое ці службовае становішча.

А. у правах каго-н.

4. што. Пачаць зноў перарванае дзеянне, адносіны.

А. дружбу.

|| незак. аднаўля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. аднаўле́нне, -я, н.

|| прым. аднаўле́нчы, -ая, -ае (да 1 знач.).

А. перыяд.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

воспроизвести́ сов.

1. узнаві́ць;

2. (воссоздать в памяти) аднаві́ць; прыпо́мніць; (передать) перада́ць; см. воспроизводи́ть;

3. (репродуцировать) рэпрадуктава́ць; (копировать) скапі́раваць; (перепечатать) перадрукава́ць; (изложить) вы́класці, пераказа́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)