рамані́ст 1, ‑а,
Пісьменнік, аўтар раманаў.
рамані́ст 2, ‑а,
1. Спецыяліст па раманістыцы 2.
2. Юрыст, спецыяліст па рымскаму
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рамані́ст 1, ‑а,
Пісьменнік, аўтар раманаў.
рамані́ст 2, ‑а,
1. Спецыяліст па раманістыцы 2.
2. Юрыст, спецыяліст па рымскаму
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фукс, ‑у,
1. У більярднай гульні — выпадкова ўдачны ўдар па шары.
2.
[Ням. Fuchs.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перамагано́сны, ‑ая, ‑ае.
Які завяршыўся перамогай, нясе перамогу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рамо́нт 1, ‑у,
Ліквідацыі пашкоджанняў, паломак.
[Фр. remonter.]
рамо́нт 2, ‑у,
1. Папаўненне табуна або статка маладняком.
2. Ліквідацыя зрэджанасці пасеваў, прысад насеннем, саджанцамі і пад.
[Фр. remonte.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыз 1, ‑а;
Узнагарода пераможцу ў якім‑н. спаборніцтве.
[Фр. prix.]
прыз 2, ‑а,
Захопленае ў марской вайне варожае судна або іншая маёмасць, якая па міжнароднаму
[Фр. prise.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Пра́вы ’супрацьлеглы леваму; справядлівы, праўдзівы; невінаваты, маючы рацыю’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
пабо́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Які існуе побач з галоўным, асноўным; менш істотны; другарадны.
2. Чужы, не свой, старонні.
3. Які не мае непасрэдных адносін да чаго‑н.
4. Чый‑н., не свой, не ўласны.
5. Народжаны без шлюбу.
6. У граматыцы — які не звязаны фармальна-граматычнымі сродкамі са сказам і выражае адносіны да выказанай думкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
узво́д 1, ‑а,
Невялікае вайсковай падраздзяленне (у пяхоце, артылерыі і пад.).
узво́д 2, ‑а і ‑у,
1. ‑у.
2. ‑а.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гарну́ць, гарну, горнеш, горне;
1. Выграбаць, выцягваць дробныя прадметы адкуль‑н.
2. Збіраць у адно месца.
3. Прыхіляць, туліць да сябе.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пекану́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце;
1.
2.
3. Востра, моцна пранізаць, адчуцца (пра боль).
4. Выстраліць; пальнуць.
5.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)