натапы́рванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. натапырваць — натапырыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нахо́хліць, ‑ліць; зак., што.

Разм. Натапырыць, падняць пер’е (пра птушак).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

панатапы́рваць, ‑ае; зак., што.

Натапырыць — пра ўсіх, многіх або ўсё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

устапы́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; зак., што.

Падняць уверх валасы, шэрсць, шчаціну і пад.; натапырыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

настабу́рчыць

‘натапырыць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. настабу́рчу настабу́рчым
2-я ас. настабу́рчыш настабу́рчыце
3-я ас. настабу́рчыць настабу́рчаць
Прошлы час
м. настабу́рчыў настабу́рчылі
ж. настабу́рчыла
н. настабу́рчыла
Загадны лад
2-я ас. настабу́рчы настабу́рчыце
Дзеепрыслоўе
прош. час настабу́рчыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

устабу́рчыць

‘натапырыць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. устабу́рчу устабу́рчым
2-я ас. устабу́рчыш устабу́рчыце
3-я ас. устабу́рчыць устабу́рчаць
Прошлы час
м. устабу́рчыў устабу́рчылі
ж. устабу́рчыла
н. устабу́рчыла
Загадны лад
2-я ас. устабу́рчы устабу́рчыце
Дзеепрыслоўе
прош. час устабу́рчыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

устаўбу́рыць

‘натапырыць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. устаўбу́ру устаўбу́рым
2-я ас. устаўбу́рыш устаўбу́рыце
3-я ас. устаўбу́рыць устаўбу́раць
Прошлы час
м. устаўбу́рыў устаўбу́рылі
ж. устаўбу́рыла
н. устаўбу́рыла
Загадны лад
2-я ас. устаўбу́р устаўбу́рце
Дзеепрыслоўе
прош. час устаўбу́рыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нашаты́рыць

‘насцярожыць, натапырыць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. нашаты́ру нашаты́рым
2-я ас. нашаты́рыш нашаты́рыце
3-я ас. нашаты́рыць нашаты́раць
Прошлы час
м. нашаты́рыў нашаты́рылі
ж. нашаты́рыла
н. нашаты́рыла
Загадны лад
2-я ас. нашаты́р нашаты́рце
Дзеепрыслоўе
прош. час нашаты́рыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

взъеро́шить сов., разг. узлахма́ціць, ускалма́ціць, ускудла́ціць; (перья, шерсть) натапы́рыць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Начачу́рыць ’натапырыць’ (Сл. ПЗБ), начачу́рыны ’натапыраны (пра пер’е)’ (там жа). Да чачёрыць ’тапырыць, настаўляць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)