закусі́ць¹, -ушу́, -у́сіш, -у́сіць; -у́шаны; зак., што.

Моцна захапіць зубамі.

З. губу.

З. цуглі.

|| незак. заку́сваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адчарэ́паць

‘адчэрпаць, захапіць, падчапіць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адчарэ́паю адчарэ́паем
2-я ас. адчарэ́паеш адчарэ́паеце
3-я ас. адчарэ́пае адчарэ́паюць
Прошлы час
м. адчарэ́паў адчарэ́палі
ж. адчарэ́пала
н. адчарэ́пала
Загадны лад
2-я ас. адчарэ́пай адчарэ́пайце
Дзеепрыслоўе
прош. час адчарэ́паўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адчарэ́пнуць

‘адчэрпаць, захапіць, падчапіць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адчарэ́пну адчарэ́пнем
2-я ас. адчарэ́пнеш адчарэ́пнеце
3-я ас. адчарэ́пне адчарэ́пнуць
Прошлы час
м. адчарэ́пнуў адчарэ́пнулі
ж. адчарэ́пнула
н. адчарэ́пнула
Загадны лад
2-я ас. адчарэ́пні адчарэ́пніце
Дзеепрыслоўе
прош. час адчарэ́пнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

закружы́ць, -ужу́, -у́жыш, -у́жыць; зак.

Пачаць кружыць.

Закружыла завіруха.

◊

Закружыць галаву каму (разм., неадабр.) — моцна захапіць, пазбавіўшы здольнасці цвяроза разважаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

начарэ́паць

‘набраць, захапіць, начэрпаць чаго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. начарэ́паю начарэ́паем
2-я ас. начарэ́паеш начарэ́паеце
3-я ас. начарэ́пае начарэ́паюць
Прошлы час
м. начарэ́паў начарэ́палі
ж. начарэ́пала
н. начарэ́пала
Загадны лад
2-я ас. начарэ́пай начарэ́пайце
Дзеепрыслоўе
прош. час начарэ́паўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

засти́чь сов. заста́ць, заспе́ць, обл. заскі́чыць; (захватить) захапі́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заца́пать сов. сца́паць, схапі́ць; злаві́ць; (присвоить) захапі́ць, загрэ́бці;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

апанта́ць

‘захапіць, апанаваць, авалодаць (апантаць каго-небудзь, што-небудзь); зблытаць, збіць з панталыку каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. апанта́ю апанта́ем
2-я ас. апанта́еш апанта́еце
3-я ас. апанта́е апанта́юць
Прошлы час
м. апанта́ў апанта́лі
ж. апанта́ла
н. апанта́ла
Загадны лад
2-я ас. апанта́й апанта́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час апанта́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

наадбіра́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; зак., чаго.

1. Адабраць, захапіць сілаю многа чаго-н.

2. Адабраць з аднастайных прадметаў значную колькасць чаго-н.

Н. гатунковай морквы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

захо́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да захапіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)