е́здзіць
1.
2. (на коньках, санках и т.п.) ката́ться, скользи́ть;
◊ е.
е. вярхо́м — (на кім) е́здить верхо́м (на ком);
е. на спі́не — (чыёй) е́здить на спине́ (чьей)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
е́здзіць
1.
2. (на коньках, санках и т.п.) ката́ться, скользи́ть;
◊ е.
е. вярхо́м — (на кім) е́здить верхо́м (на ком);
е. на спі́не — (чыёй) е́здить на спине́ (чьей)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
◎ Нару́жак ’вонкі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
зае́хаць, ‑еду, ‑едзеш, ‑едзе;
1. Прыехаць куды‑н., да каго‑н. ненадоўга, пабыць дзе‑н. праездам.
2. Едучы, апынуцца далёка або не там, дзе трэба.
3. Едучы, дасягнуць патрэбнага месца.
4. Пад’ехаць не прама, а збоку, аб’ездам.
5. Едучы, завярнуць
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бок, бо́ка і бо́ку,
1. -а. Правая або левая частка цела.
2. -у. Напрамак у прасторы, месца.
3. -у. Прастора злева ці справа ад сярэдзіны.
4. -у,
5. -у. Адна
6. -у,
7. -у. Чалавек ці група асоб, якія супрацьстаяць іншаму чалавеку або групе.
8. -у,
9. -у. Ступень роднасных адносін.
Бокам вылезці (выйсці) (
Бок у бок — побач, адзін пры адным (стаяць, размяшчацца
Пад (самым) бокам (
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прасі́ць, прашу, просіш, просіць;
1.
2.
3.
4.
5.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
анало́й, ‑ю,
Высокі столік у царкве,
[Грэч. analogion.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
катафа́лк, ‑а,
1. Пахавальная калясніца для труны.
2. Узвышэнне, падстаўка для труны.
[Іт. catafalco.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кватэ́рны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да кватэры (у 1 знач.).
2. Звязаны
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ло́мкі, ‑ая, ‑ае.
1. Які лёгка ломіцца, крохкі.
2. Няўстойлівы, перарывіста (пра голас).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
запрапанава́ць, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе;
Унесці прапанову; прапанаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)