Жамярва́ ’галота (пра дзяцей)’ (Сцяц.). Утворана ад асновы жамяра́ 2 (гл.) з суфіксам ‑в‑a, які мае зборнае значэнне. Параўн. Карскі 2-3, 24; Сцяц., Афікс. наз., 202: дзятва, пацанва.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Авур-авур-авур ’падзыўныя словы для авечак’ (Інстр. III), авуль‑вуль‑вуль ’тс’ (Дразд.). Калі пачатковае а‑ не мае пратэтычнага характару, магчыма, ав‑ звязана з назвай авечкі. Параўн. (а)быр.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Здуле́ць ’сапрэць’ (Сл. паўн.-зах.). З прэфіксам з‑ ад дулець ’тлець; пыліць’ (гл.), якое мае паралель у рус. дулеть, смал., арл. ’гарэць, тлець, а таксама ў літ. dūlė́ti ’прэць, тлець’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
біметалі́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае дачыненне да біметалаў; зроблены з біметалаў. Біметалічная спіраль.
2. Які мае адносіны да біметалізму. Біметалічная сістэма.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
алюмі́ніевы, ‑ая, ‑ае.
Які мае дачыненне да алюмінію. Алюмініевая прамысловасць. // Які мае ў сабе алюміній. Алюмініевы сплаў. // Зроблены з алюмінію. Алюмініевыя талеркі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кані́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да конуса. Канічнае сячэнне. Канічная паверхня.
2. Які мае форму конуса. Канічная колба. Канічная шасцярня.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мане́тны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да манеты. Манетны фонд. // Які мае адносіны да чаканні манет. Манетны станок.
•••
Манетны двор гл. двор.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ні́келевы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да нікелю. Нікелевы завод. // Які мае ў сваім саставе нікель. Нікелевыя руды. // Разм. Панікеліраваны. Нікелевы чайнік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хранаграфі́чны 1, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да хранографа 1. Хранаграфічны запіс.
хранаграфі́чны 2, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да хранографа 2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чырванафло́цкі, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да чырванафлотца. Чырванафлоцкая выпраўка. Чырванафлоцкая бесказырка.
2. Які мае адносіны да Чырвонага Флоту. Чырванафлоцкія эскадры.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)