плюсо́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
плюсо́ўшчык |
плюсо́ўшчыкі |
| Р. |
плюсо́ўшчыка |
плюсо́ўшчыкаў |
| Д. |
плюсо́ўшчыку |
плюсо́ўшчыкам |
| В. |
плюсо́ўшчыка |
плюсо́ўшчыкаў |
| Т. |
плюсо́ўшчыкам |
плюсо́ўшчыкамі |
| М. |
плюсо́ўшчыку |
плюсо́ўшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пляба́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пляба́н |
пляба́ны |
| Р. |
пляба́на |
пляба́наў |
| Д. |
пляба́ну |
пляба́нам |
| В. |
пляба́на |
пляба́наў |
| Т. |
пляба́нам |
пляба́намі |
| М. |
пляба́не |
пляба́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пляце́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пляце́льшчык |
пляце́льшчыкі |
| Р. |
пляце́льшчыка |
пляце́льшчыкаў |
| Д. |
пляце́льшчыку |
пляце́льшчыкам |
| В. |
пляце́льшчыка |
пляце́льшчыкаў |
| Т. |
пляце́льшчыкам |
пляце́льшчыкамі |
| М. |
пляце́льшчыку |
пляце́льшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
по́лавец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
по́лавец |
по́лаўцы |
| Р. |
по́лаўца |
по́лаўцаў |
| Д. |
по́лаўцу |
по́лаўцам |
| В. |
по́лаўца |
по́лаўцаў |
| Т. |
по́лаўцам |
по́лаўцамі |
| М. |
по́лаўцу |
по́лаўцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
політэі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
політэі́ст |
політэі́сты |
| Р. |
політэі́ста |
політэі́стаў |
| Д. |
політэі́сту |
політэі́стам |
| В. |
політэі́ста |
політэі́стаў |
| Т. |
політэі́стам |
політэі́стамі |
| М. |
політэі́сце |
політэі́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
по́снік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
по́снік |
по́снікі |
| Р. |
по́сніка |
по́снікаў |
| Д. |
по́сніку |
по́снікам |
| В. |
по́сніка |
по́снікаў |
| Т. |
по́снікам |
по́снікамі |
| М. |
по́сніку |
по́сніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
постгласа́тар
‘прадстаўнік школы юрыстаў; каментатар’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
постгласа́тар |
постгласа́тары |
| Р. |
постгласа́тара |
постгласа́тараў |
| Д. |
постгласа́тару |
постгласа́тарам |
| В. |
постгласа́тара |
постгласа́тараў |
| Т. |
постгласа́тарам |
постгласа́тарамі |
| М. |
постгласа́тары |
постгласа́тарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прабі́ршчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прабі́ршчык |
прабі́ршчыкі |
| Р. |
прабі́ршчыка |
прабі́ршчыкаў |
| Д. |
прабі́ршчыку |
прабі́ршчыкам |
| В. |
прабі́ршчыка |
прабі́ршчыкаў |
| Т. |
прабі́ршчыкам |
прабі́ршчыкамі |
| М. |
прабі́ршчыку |
прабі́ршчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прававі́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прававі́к |
прававікі́ |
| Р. |
прававіка́ |
прававіко́ў |
| Д. |
прававіку́ |
прававіка́м |
| В. |
прававіка́ |
прававіко́ў |
| Т. |
прававіко́м |
прававіка́мі |
| М. |
прававіку́ |
прававіка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
правады́рка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
правады́рка |
правады́ркі |
| Р. |
правады́ркі |
правады́рак |
| Д. |
правады́рцы |
правады́ркам |
| В. |
правады́рку |
правады́рак |
| Т. |
правады́ркай правады́ркаю |
правады́ркамі |
| М. |
правады́рцы |
правады́рках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)