Verbum

НАДЗЕ́Я,

успрыманне будучыні, калі жаданае або неабходнае бачыцца як рэальнасць, якая павінна здзейсніцца. Фарміруецца ў выніку пазнання аб’ектыўных прычын, ад якіх залежаць чаканыя падзеі, або на аснове назапашанага суб’ектыўнага эмацыянальнага вопыту (перажыванне радасці, няпоспеху і да т.п.). У прадказанні магчымага развіцця падзей Н. адыгрывае ролю ўнутр. рэгулятара дзейнасці, які дапамагае чалавеку вызначаць яе вынікі і мэтазгоднасць, адлюстроўвае жыццёвыя спадзяванні асобы і грамадства. У этыцы хрысціянства Н. (асабліва на пасмяротную ўзнагароду) разам з верай і любоўю належыць да гал. дабрачыннасцей, выяўляе Ідэю перакананасці ў справядлівасці і міласэрнасці божай. Гарантам рэліг. Н. лічыцца Хрыстос, а сродкамі яе ажыццяўлення — малітва і прытрымліванне запаведзей аб шчасці.

В.В.Краснова.

т. 11, с. 121

Куда́сава Надзея Сяргееўна

т. 8, с. 557

Паўлава Надзея Васілеўна

т. 12, с. 202

Півень Надзея Віктараўна

т. 12, с. 347

Траян Надзея Віктараўна

т. 15, с. 524

Тэфі Надзея Аляксандраўна

т. 16, с. 147

Усоева Надзея Аляксееўна

т. 16, с. 267

Юўчанка Надзея Аляксандраўна

т. 18, кн. 1, с. 222

Беляковіч Надзея Мікалаеўна

т. 18, кн. 1, с. 351

Гаркунова Надзея Генадзеўна

т. 18, кн. 1, с. 369