Verbum

утрыма́цца sich hálten*; sich fésthalten* аддз.; ánhalten* vi (пра надвор’е і г. д.); вайск. sich beháupten;

утрыма́цца ў сядле́ fest im Sáttel sítzen*;

не ўтрыма́цца на нага́х sich nicht auf den Béinen hálten können*, das Gléichgewicht verlíeren*

утры́млівацца​^I гл. утрымацца

замацава́цца

1. sich féstsetzen аддз.; sich féstigen; sich beféstigen; sich beháupten (утрымацца, замацавацца)

усе́дзець

1. rúhig sítzen* (bléiben*);

ён хвілі́ны не мо́жа ўсе́дзець er kann kéine Minúte rúhig sitzen*;

2. перан., разм. (утрымацца на якой-н. працы) séinen Platz beháupten, sich hálten*

устая́ць разм.

1. (утрымацца на нагах) áufrecht stéhen bléiben* vi (s); das Gléichgewicht bewáhren;

2. разм. (устрымацца ад спакусы) widerstéhen* vi (s), fest bléiben* vi (s); stándhaften* аддз. vi (D)

спыні́цца, спыня́цца

1. stéhen bléiben*; Halt máchen, (án)halten* vi; ins Stócken geráten*, stócken vi (затрымацца);

2. (часова размясціцца) verwéilen vi, Quartíer néhmen*;

спыні́цца ў гатэ́лі ein Zímmer in éinem Hotél néhmen*;

3. (утрымацца) áufhören vi, Halt máchen;

4. (засяродзіцца) verwéilen vi (на чым-н. bei D), sich konzentríeren;

спыні́цца на пыта́нні auf die Fráge éingehen*, éine Fráge berühren;

мой вы́бар спыні́ўся на … méine Wahl fíel auf … (A)