узніка́ць, узні́кнуць entstéhen* vi (s), áufkommen* vi (s);
узні́кла сумне́нне Zwéifel kámen mir;
узні́кла пыта́нне die Fráge entstánd [táuchte auf];
у мяне́ ўзні́кла ду́мка ich kam auf den Gedánken, es fiel mir ein; kómmen* vi (s) (ад чаго-н. von D); erwáchsen* vi (s) (aus D);
няшча́сце ўзні́кла праз … das Únheil [Únglück] erwúchs aus … (D);
усё непаразуме́нне ўзні́кла праз то́е, што … das gánze Míssverständnis kam daher, dass …
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
zurückbilden, sich аднаўля́цца, узніка́ць нано́ва
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
kéimen vi
1) пуска́ць па́расткі
2) перан. узніка́ць, нараджа́цца, развіва́цца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
пахо́дзіць
1. (належаць паводле нараджэння) áb(stámmen) vi (s) (ад каго-н., чаго-н. von D);
2. (узнікаць) áufkommen* vi (s)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
кра́тацца
1. (рухацца, варушыцца) sich bewégen; in Bewégung sein (быць у руху);
2. перан. (абуджацца, узнікаць) sich régen, rége wérden; erwáchen vi (s); sich belében (ажывіцца)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
entstéhen* vi (s)
1) узніка́ць
2) выніка́ць (з чаго-н.);
◊
was auch daráus ~ mag няха́й бу́дзе, што бу́дзе
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
erstéhen* I vi (s)
1) узніка́ць;
es können daráus Únannehmlichkeiten ~ з-за гэ́тага мо́гуць быць непрые́мнасці
2) адраджа́цца, уваскраса́ць, ажыва́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
entspríngen* vi (s) (D)
1) уцяка́ць (ад каго-н., адкуль-н.);
aus dem Gefängnis ~ уцячы́ з турмы́
2) выцяка́ць, цячы́ (з чаго-н.; аб рацэ)
3) узніка́ць, пахо́дзіць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ánfallen*
1. vt
1) напада́ць (на каго-н.)
2) апано́ўваць (каго-н.)
2. vi (s) узніка́ць; збіра́цца;
in der nächsten Wóche wird viel Árbeit ~ на насту́пны ты́дзень набра́лася мно́га рабо́ты
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
паўстава́ць, паўста́ць
1. (пачаць паўстанне) éinen Áufstand begínnen* (супраць каго-н. gégen A);
2. (на абарону) sich erhében* (супраць каго-н. gégen A);
уве́сь наро́д паўста́ў су́праць захо́пнікаў das gánze Volk erhób sich gégen die Éindringlinge; (абурацца) sich empören (супраць каго-н. gégen A);
3. перан. (узнікаць, з’явіцца) áufkommen* vi (s), entstéhen* vi (s), in Erschéinung tréten*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)