раскало́цца

1. sich spálten; zerschéllen vi (s) (на кавалкі); bérsten* vi (s) (трэснуць);

2. перан. sich spálten;

галасы́ раскало́ліся die Stímmen wáren zersplíttert

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Schérbe f -, -n чарапо́к, аскалёпак, абло́мак;

in ~n géhen* [zerspríngen*] раскало́цца [разбі́цца] ушчэ́нт [на дро́бныя кава́лкі];

in ~n schlágen* разбіва́ць ушчэ́нт [на дро́бныя кава́лкі]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

spálten

1. vt

1) кало́ць, раско́лваць; сячы́

2) расшчапля́ць, раздрабля́ць (хімічныя злучэнні і да т.п.);

der Blitz spáltete den Baum мала́нкай расшчапі́ла дрэ́ва

2. vi (s) (part II gespáltet і gespalten); кало́цца, раско́лвацца;

das Holz spáltet gut дро́вы до́бра ко́люцца

3. ~, sich кало́цца, раско́лвацца; сячы́ся (пра валасы)

2) перан. раскало́цца, раздрабля́цца, раз’ядна́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)