пункці́р м. Pnktlini¦e f -, -n, punkterte Lini¦e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

punktert a

1) адзна́чаны пункці́рам;

~e Lni¦e пункці́р

2) з кра́пінкамі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)