punktíert
1) адзна́чаны пункці́рам;
~e Líni¦e пункці́р
2) з кра́пінкамі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
punktíert
1) адзна́чаны пункці́рам;
~e Líni¦e пункці́р
2) з кра́пінкамі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)