прысвяці́ць, прысвяча́ць (што-н. каму-н.) wéihen vt; wídmen vt (тс. кнігу);

ён прысвяці́ў сваё жыццё наву́цы er hat sein gánzes Lében der Wíssenschaft gewídmet

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

wídmen

1. vt (D) прысвяча́ць (каму-н., што-н.)

2. ~, sich (D) прысвяча́ць сябе́, аддава́цца (каму-н., чаму-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zúeignen vt (j-m) прысвяча́ць, дары́ць (каму-н., што-н.);

sich (D) etw. ~ прысво́іць сабе́ што-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wéihen vt

1) рэл. асвяча́ць

2) пасвяча́ць;

j-n zum Príester ~ пасвяці́ць каго́-н. у сан святара́

3) (D) адкрыва́ць (каму-н. што-н.), дзялі́цца (з кім-н., чым-н.);

sich éiner Sáche (D) ~ высок. прысвяча́ць сябе́ яко́й-н. спра́ве;

dem Úntergang gewéiht асу́джаны на (па)гі́бель

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)