прыпыні́цца, прыпыня́цца (auf kúrze Zeit) áufgehalten wérden; éingestellt [unterbróchen] wérden; (auf kúrze Zeit) stíllstehen аддз. vi (s) [stehen bléiben*], stócken vi, ins Stócken geráten*, ánhalten* vi, ínnehalten* аддз. vi, Hált máchen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Halt m -(e)s, -e
1) апо́ра, падтры́мка;
éinen ~ háben (an D) мець падтры́мку (у асобе каго-н.);
den ~ verlíeren* згубі́ць пункт апо́ры; перан. стра́ціць душэўную раўнава́гу
2) прыпы́нак, прыста́нак;
j-m ~ gebíeten* асадзі́ць [спыні́ць] каго́-н.;
~ máchen прыпыні́цца, спыні́цца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)