Verbum

Halt m -(e)s, -e

1) апо́ра, падтры́мка;

éinen ~ háben (an D) мець падтры́мку (у асобе каго-н.);

den ~ verlíeren* згубі́ць пункт апо́ры; перан. стра́ціць душэўную раўнава́гу

2) прыпы́нак, прыста́нак;

j-m ~ gebíeten* асадзі́ць [спыні́ць] каго́-н.;

~ máchen прыпыні́цца, спыні́цца