Verbum

náchstóßen* vi (s) праця́гваць ата́ку [на́ступ], прасле́даваць (праціўніка)

fáhnden vi, vt (nach D, auf A) прасле́даваць, высо́чваць (каго-н.)

náchjagen vi (s, h) (D) гна́цца (за кім-н., за чым-н.), прасле́даваць (каго-н.)

náchdrängen vi (s) (D), vt цясні́ць, адцясня́ць (каго-н.), напіра́ць (ззаду) (на каго-н.), прасле́даваць (каго-н.)

náchstellen

1. vt

1) рэгулява́ць; адсо́ўваць, пераво́дзіць наза́д;

éine Uhr ~ пераво́дзіць гадзі́ннік наза́д

2) (D) лічы́ць го́ршым (каго-н., што-н. у параўнанні з кім-н., чым-н. іншым), лічы́ць менш дасто́йным [ва́ртым] (каго-н. у параўнанні з кім-н.)

2. vi (D) падпільно́ўваць, прасле́даваць (каго-н.);

éinem Mädchen ~ разм. прасле́даваць дзяўчы́ну

Nácken m -s, -

1) паты́ліца, шы́я, ка́рак;

dem Feind im ~ sítzen* прасле́даваць во́рага па пята́х;

den Kopf stolz in den ~ wérfen* го́рда адкі́нуць галаву́

2) абу́х (сякеры)

Hácken m -s, -

1) пята́; пя́тка;

j-m dicht auf den ~ sein [sítzen*] разм. прасле́даваць каго́-н. па пя́тах;

j-m auf die ~ tréten* падганя́ць прыспе́шваць каго́-н.

2) абца́с;

die ~ zusámmenschlagen* ля́снуць абца́самі

verfólgen vt

1) прасле́даваць, гна́цца (за кім-н.)

2) мець [прасле́даваць] мэ́ту;

éine Ábsicht ~ мець наме́р;

éine bestímmte Politík ~ право́дзіць пэўную палі́тыку

3) ісці́ сле́дам [усле́д];

die Spur ~ ісці́ па сле́ду;

séinen Weg ~ ісці́ сваёй даро́гай [сваі́м шля́хам]

4) сачы́ць (за кім-н., чым-н.);

mit den Áugen ~ сачы́ць вачы́ма