Nácken m -s, -

1) паты́ліца, шы́я, ка́рак;

dem Feind im ~ sítzen* прасле́даваць во́рага па пята́х;

den Kopf stolz in den ~ wérfen* го́рда адкі́нуць галаву́

2) абу́х (сякеры)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)