пако́нчыць разм.

1. (з чым-н.) be¦énd(ig)en vt, ábschließen* vt, erlédigen vt, mit etw. (D) Schluss máchen; éinen Schlúss¦strich únter etw. (A) zíehen*;

з гэ́тым пако́нчана das ist vorbéi [ábgehakt];

2. (з кім-н. – забіць) erlédigen vt; j-n zur Strécke bríngen*;

пако́нчыць з сабо́й, пако́нчыць жыццё самагу́бствам sich (D) das Lében néhmen*, Sélbstmord begéhen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

do away with

а) спыні́ць; скасава́ць

б) пако́нчыць з чым; пазбы́цца каго́-чаго́

в) забі́ць каго́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Fréitod m -(e)s самазабо́йства, добраахво́тная [дабраво́льная] смерць;

in den ~ géhen* пако́нчыць самагу́бствам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Kéhraus:

den ~ máchen (mit D) 1) пако́нчыць (з чым-н.); 2) вы́гнаць (каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

прыкры́ць

1. (накрыць) bedécken vt, zúdecken vt;

2. перан. (замаскіраваць) bemänteln vt, maskíeren vt, verdécken vt, vertúschen vt, verschléiern vt;

3. вайск. décken vt;

прыкры́ць тыл sich (D) den Rücken décken, sich (D) Rückendeckung scháffen;

4. разм. (зачыніць установу) schließen* vt, zúmachen vt; liquidíeren vt;

5. (пакончыць з чым-н.) Schluss máchen (mit D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Schluss m -es, Schlüsse

1) кане́ц, заключэ́нне;

nun ist áber ~! цяпе́р кане́ц!, хо́піць!;

zum ~ у заключэ́нне;

~ máchen mit etw. (D) пако́нчыць з чым-н.

2) высно́ва, вы́вад, заключэ́нне;

aus etw. (D) Schlüsse zíehen* рабі́ць высно́вы з чаго́-н.;

zum ~ kómmen* прыйсці́ да высно́вы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áufräumen

1. vt

1) прыбіра́ць; рабі́ць пара́дак

2) устараня́ць, знішча́ць, распрада́ць тава́р, ліквідава́ць

2. vi (mit D)

1) пако́нчыць (з чым-н., з кім-н.), пакла́сці кане́ц (чаму-н.)

2) спусташа́ць; лютава́ць

3) расхо́даваць (запасы)

4) (in D, unter D) право́дзіць чы́стку (апарата і г.д.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ábtun* vt

1) здыма́ць (паліто)

2) пако́нчыць, распра́віцца (з чым-н.);

etw. mit éinem Scherz ~ ператвары́ць што-н. у жарт;

die Sáche still ~ замя́ць спра́ву

3) перан. вызваля́цца (ад чаго-н.), кіда́ць (што-н.);

éine Gewóhnheit ~ кі́нуць прывы́чку, адвы́кнуць (ад чаго-н.)

4) забіва́ць, рэ́заць, кало́ць (жывёлу)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Tisch m -(e)s, -e

1) стол;

sich an den ~ sétzen садзі́цца за стол;

am ~ sítzen* сядзе́ць за стало́м

2) абе́дзенны стол;

den ~ décken збіра́ць на стол;

den ~ ábdecken збіра́ць са стала́;

zu ~ bítten* [rúfen*] запраша́ць да стала́;

bei ~ за стало́м, за е́жай;

zu ~ láden* запраша́ць на абе́д;

vor ~ пе́рад ядо́й [е́жай], пе́рад абе́дам

3) стол, е́жа, харчава́нне;

éinen féinen ~ führen мець до́брую [вы́танчаную, даліка́тную] ку́хню [стра́вы];

◊

réinen ~ mit etw. [mit j-m] máchen пако́нчыць [разлічы́цца, разрахава́цца] з чым-н. [з кім-н.];

etw. únter den ~ fállen lássen* не звярта́ць ува́гі на што-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ríchten

1. vt

1) накіро́ўваць; звярта́ць; наво́дзіць;

éine Fráge an j-n ~ звярта́цца да каго́-н. з пыта́ннем;;

etw. geráde ~ выпро́стваць [выраўно́ўваць] што-н.;;

éinen Brief an j-n ~ накірава́ць [адрасава́ць] каму́-н. пісьмо́

2) прыво́дзіць у пара́дак;

ríchte déine Kléider! прывядзі́ сябе́ ў пара́дак!

3) тэх. вывяра́ць, нала́джваць, рыхтава́ць

4) (а)судзі́ць; пакара́ць;

j-n zu Grúnde [zugrúnde] ~ загубі́ць каго́-н.

2. ~, sich

1) кірава́цца (чым-н.), прытры́млівацца (чаго-н.)

2) звярта́цца (да каго-н. – an A)

3) быць накірава́ным;

sich in die Höhe ~ вы́прастацца, уста́ць

4) вайск. раўня́цца;

richt' euch! раўня́йся! (каманда)

5):

sich selbst ~ пако́нчыць з сабо́ю

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)