пазбяга́ць гл. пазбегнуць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

vermiden* vt пазбяга́ць (каго-н., чаго-н); ухіля́цца (ад чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

цура́цца sich entfrnt [bseits] hlten*, sich frnhalten* (каго-н. von D); schuchen vt, miden* vt; aus dem Wge ghen* (каго-н. D) (пазбягаць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

usweichen* vi (s)

1) уступа́ць даро́гу; саступа́ць

2) ухіля́цца

3) пазбяга́ць

4) вайск. адступа́ць, адыхо́дзіць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

miden* vt пазбяга́ць, цура́цца, уніка́ць;

der Erflg midet ihn nicht уда́ча яго́ не міна́е; яму́ шанцу́е

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

umghen* II vt

1) абыхо́дзіць (тс. вайск.)

2) пазбяга́ць

3) абыхо́дзіць, паруша́ць (закон і да т.п.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

уніка́ць

1. (пазбягаць чаго-н., ухіляцца ад чаго-н.) entghen* vi (s) (D); entrnnen* vi (s) (D);

уніка́ць небяспе́кі der Gefhr entrnnen*;

2. (пазбягаць каго-н., не жадаць сустракацца з кім-н., чым-н.) miden* vt, vermiden* vt; usweichen* vi (s) (D); j-m aus dem Wge ghen*;

уніка́ць людзе́й die mnschliche Gesllschaft miden*; sich bsondern;

ён уніка́е сустрэ́ч з ёю er midet sie er vermidet es, mit ihr zusmmenzutreffen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

entrnnen* vi (s) (D)

1) выцяка́ць (пра вадкасць)

2) пазбяга́ць (чаго-н.); уцячы́ (ад каго-н., чаго-н.);

die Zeit entrnnt час бяжы́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

pinlich

1. a

1) непрые́мны, няёмкі, казытлі́вы;

ein ~es Gefühl пачуццё няёмкасці

2) педанты́чны;

ein ~er Mensch педанты́чны чалаве́к

3) гіст. крыміна́льны;

~es Recht крыміна́льнае пра́ва

2. adv непрые́мна, няёмка;

das wirkt ~ гэ́та дзе́йнічае непрые́мна;

etw. ~ vermiden* стара́нна пазбяга́ць чаго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

entghen* vi (s) (D) бе́гчы, уцяка́ць (ад каго-н., чаго-н.); пазбяга́ць (каго-н., чаго-н.);

das entgng mir гэ́та я прапусці́ў, гэ́тага я не заўва́жыў;

sich (D) twas ~ lssen* прапусці́ць што-н.;

sich (D) etw. nicht ~ lssen не адка́зваць сабе́ ў чым-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)