зубе́ц м.

1. тэх. (востры выступ на інструменце і г. д.) Zahn m -(e)s, Zähne;

2. архіт. (надбудова на сцяне) Zínne f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Zínke f -, -n зубе́ц, зуб (грабляў, відэльца)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Zínne f -, -n во́стры вы́ступ; зу́бец (сцяны)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Zácke f -, -

1) зубе́ц, зазу́брына

2) зачэ́пка

3) жарт. нос

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

зубо́к м.

1. Zähnchen n -s, -;

◊

папа́сці каму-н на зубо́к das Ópfer von j-s Gespött [Schikáne] wérden;

2. (часнаку) Knóblauchzehe f -, -n;

3. гл. зубец

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

barb

[bɑ:rb]

n.

1) калю́чка f., зубе́ц -ца́ m. (на кручку́, страле́)

2) зье́длівае сло́ва, зье́длівасьць f.

the stinging barb of sarcasm — пяку́чая зье́длівасьць сарка́зму

3) Bot. асьцю́к -а́ m.

4) Zool. ву́сікі (у ры́баў); калю́чкі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

tooth

[tu:Ө]

1.

n., pl. teeth [ti:Ө]

1) зуб -а m.

2)

а) зуб грэ́беня; зубе́ц -ца́ m., зубцы́ pl. або́ зу́б’е coll. (гра́бляў, пілы́)

б) зубы́, зубцы́ pl. (у машы́не)

2.

v.t.

1) устаўля́ць зу́бы

2) нараза́ць зубы́

•

- have no tooth for fruit

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Kláue f -, -n

1) кіпцю́р, ла́па;

j-m in die ~n fállen* папа́сціся каму́-н. у ла́пы (тс. перан.)

2) тэх. зуб, зубе́ц

3) разм. дрэ́нны по́чырк

4) капы́т

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Zahn m -(e)s, -Zähne

1) зуб;

éinen ~ zíehen* вырыва́ць зуб;

die Zähne flétschen вы́скаліць [вы́шчарыць] зу́бы, ска́ліць зу́бы;

mit den Zähnen knírschen скрыгата́ць зуба́мі;

mit den Zähnen kláppern ля́скаць зуба́мі (ад холаду і г.д.);

etw. zwíschen den Zähnen múrmeln мармыта́ць што-н. скрозь зу́бы;

◊

j-n auf den Zähnen fühlen прашчу́пваць каго́-н.;

die Zähne in die Wand háuen ≅ пакла́сці зу́бы на палі́цу;

Háare auf den Zähnen háben быць зуба́стым;

éinen ~ auf [gégen] j-n háben мець зуб на каго́-н.;

sich (D) an etw. (D) Zähne áusbeißen* разм. палама́ць сабе́ зу́бы на чым-н.;

die Zähne hében* е́сці што-н. неахво́тна; ≅ круці́ць но́сам;

◊

Áuge um Áuge, ~ um ~ во́ка за во́ка, зуб за зуб

2) тэх. зубе́ц

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)