Zahn m -(e)s, -Zähne

1) зуб;

inen ~ zehen* вырыва́ць зуб;

die Zähne fltschen вы́скаліць [вы́шчарыць] зу́бы, ска́ліць зу́бы;

mit den Zähnen knrschen скрыгата́ць зуба́мі;

mit den Zähnen klppern ля́скаць зуба́мі (ад холаду і г.д.);

etw. zwschen den Zähnen mrmeln мармыта́ць што-н. скрозь зу́бы;

j-n auf den Zähnen fühlen прашчу́пваць каго́-н.;

die Zähne in die Wand huen пакла́сці зу́бы на палі́цу;

Hare auf den Zähnen hben быць зуба́стым;

inen ~ auf [ggen] j-n hben мець зуб на каго́-н.;

sich (D) an etw. (D) Zähne usbeißen* разм. палама́ць сабе́ зу́бы на чым-н.;

die Zähne hben* е́сці што-н. неахво́тна; круці́ць но́сам;

uge um uge, ~ um ~ во́ка за во́ка, зуб за зуб

2) тэх. зубе́ц

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)