заспе́ць

1. (паспець убачыць) (noch) ántreffen* vt; (noch) vórfinden* vt;

2. (злавіць на чым-н.) ertáppen vt, erwíschen vt;

заспе́ць зняна́цку überrúmpeln vt;

заспе́ць на ме́сцы злачы́нства auf fríscher Tat [in flagránti] ertáppen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

vórfinden* vt заспе́ць, знахо́дзіць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

засту́каць

1. klópfen vi, ánfangen* zu klopfen;

2. (заспець) erwíschen vt, ertáppen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

заста́ць

1. ántreffen* vt;

заста́ць до́ма zu Háuse ántreffen* [erréichen];

2. гл. заспець 2

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

überrúmpeln vt заспе́ць [захапі́ць] зняна́цку;

sich nicht ~ lássen* не даць заспе́ць сябе́ зняна́цку;

j-n mit séinem Besúch ~ нечака́на з’яві́цца да каго́-н. у го́сці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

in flagránti юрыд. на ме́сцы злачы́нства;

~ ertáppen заспе́ць на ме́сцы злачы́нства

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

überfállen* II vt

1) напада́ць (на каго-н.), атакава́ць (каго-н.)

2) заспе́ць (знянацку)

3) нечака́на з’яві́цца (напр. пра гасцей)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ertáppen vt (bei, auf D) злаві́ць, заспе́ць, захапі́ць (на чым-н.);

auf fríscher Tat ~ злаві́ць на ме́сцы злачы́нства;

sich ~ lássen* (bei D, auf D) папа́сціся (у чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

überráschen vt (mit D, durch A)

1) здзіўля́ць, ура́жваць (чым-н.);

ich war aufs ángenehmste überráscht гэ́та было́ для мяне́ прые́мнай нечака́насцю;

er überráschte uns durch séinen Besúch яго́ візі́т быў для нас нечака́насцю;

ich lásse mich gern ~ я люблю́ сюрпры́зы

2) заспе́ць зняна́цку;

j-n bei fríscher Tat ~ заспе́ць каго́-н. на ме́сцы злачы́нства

3) вайск. ашаламі́ць, нане́сці нечака́ны ўда́р

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

захапі́ць

1. (рукамі) pácken vt, (er)fássen vt, (er)gréifen* vt; in die Hand néhmen*;

2. (узяць з сабою) mítnehmen* vt;

3. (авалодаць сілай) ergréifen* vt; sich bemächtigen (што-н. G); an sich réißen*, an sich bríngen* (тэрыторыю і г. д.);

захапі́ць ула́ду die Macht ergréifen*;

4. (заспець) ántreffen* vt, erréichen vt; erwíschen vt (разм.); ertáppen vt, überráschen vt (застаць, заспець);

захапі́ць на ме́сцы злачынства auf fríscher Tat [in flagránti] ertáppen;

5. перан. (зачараваць) mítreißen* vt, pácken vt; bezáubern vt;

му́зыка захапі́ла мяне́ die Musík ergríff [fésselte, fasziníerte] mich;

◊

у мяне́ захапі́ла дух mir stóckte der Átem, es verschlúg mir den Átem

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)