überrschen vt (mit D, durch A)

1) здзіўля́ць, ура́жваць (чым-н.);

ich war aufs ngenehmste überrscht гэ́та было́ для мяне́ прые́мнай нечака́насцю;

er überrschte uns durch sinen Besch яго́ візі́т быў для нас нечака́насцю;

ich lsse mich gern ~ я люблю́ сюрпры́зы

2) заспе́ць зняна́цку;

j-n bei frscher Tat ~ заспе́ць каго́-н. на ме́сцы злачы́нства

3) вайск. ашаламі́ць, нане́сці нечака́ны ўда́р

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)