залп м. вайск., тс. перан. Slve [-və] f -, -n;

даць залп ine Slve bfeuern [bgeben*];

залпамі slvenweise [-vən-]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Slve [-v-] f -, -n залп;

ine ~ bfeuern auf etw. (A) даць залп па чым-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

salvo

[ˈsælvoʊ]

n.

1) залпm.

2) салю́т -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Grbe f -, -n

1) сноп

2) вайск. чарга́ (з аўтамата), залп

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

fusillade

[ˈfju:səleɪd]

1.

n.

1) страляні́на, за́лпавы аго́нь

2) Figur. залп

a fusillade of questions — град пыта́ньняў

2.

v.t.

атакава́ць за́лпавым агнём

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

volley

[ˈvɑ:li]

1.

n., pl. -leys

1) залпm.

2) град -у m. (камянёў, ку́ляў, стрэ́лаў)

3) пато́к сло́ваў

4) адбіцьцё мя́чыка на ляту́

2.

v.i.

1) страля́ць за́лпам

2) сы́пацца гра́дам

3) адбіва́ць мя́чык на ляту́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

scheßen* I

1. vi (auf A, nach D) страля́ць (у каго-н., у што-н.); вайск. тс. ве́сці аго́нь;

dirkt ~ страля́ць прамо́й наво́дкай;

das Gewhr schießt zu weit [zu kurz] ружжо́ дае́ пералёт [недалёт];

zu kurz ~ прамахну́цца (тс. перан.)

2. vt страля́ць (птушку, лася і г.д.);

ine Slve ~ дава́ць залп

3. ~, sich (mit j-m) страля́цца (з кім-н.) (на дуэлі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

даць

1. geben* vt;

даць піць zu trnken geben*;

даць даро́гу den Weg frigeben*;

даць напрака́т verlihen* vt;

даць вымо́ву inen Verwis ertilen;

даць залп ine Slve [-və] bfeuern;

даць зго́ду bewlligen vt, sine inwilligung geben*;

2. (дазволіць) lssen* vt;

да́йце мне спако́йна адпачы́ць! lasst mich usruhen!;

3. груб. (ударыць) schlgen* vt;

я яму́ дам! dem zeig ich’s!, er wird gleich was bkriegen!;

ко́лькі год яму мо́жна даць? wie alt kann wird er sein?;

ні даць ні ўзяць ganz und gar dasslbe;

не даць сябе́ ў кры́ўду [пакры́ўдзіць] sich nichts gefllen lssen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Lge f -, -n

1) стано́вішча, месцазнахо́джанне

2) стан, сітуа́цыя;

in der ~ sein быць у ста́не, магчы́;

Herr der ~ sein быць гаспадаро́м стано́вішча;

nach ~ der Dnge па ста́ну рэ́чаў;

j-n in ine pinliche ~ brngen* паста́віць каго́-н. у непрые́мнае стано́вішча;

verstze dich in mine ~ паста́ў сябе́ на маё ме́сца

3) слой, шыхт

4) вайск. залп, чарга́

5) кул. по́рцыя

6):

ine ~ Bier па ку́флю пі́ва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

burst

[bɜ:rst]

1.

v., burst, -ing, v.i.

1) ло́паць; узрыва́цца; выбуха́ць; прарыва́цца (пра нары́ў, гаці́ну)

The balloon burst — Балён ло́пнуў

The boiler burst — Кацёл вы́бухнуў

2) урыва́цца, ува́львацца

to burst into a room — уварва́цца ў пако́й

3) расчыня́цца, разго́ртвацца

to burst into bloom — рапто́ўна расьцьвісьці́

The door burst open — Дзьве́ры ра́птам расчыні́ліся

4) Figur. выбуха́ць, успы́хваць

to burst into loud laughter, tears — вы́бухнуць, залі́цца сьме́хам, сьлязьмі

5) шуга́ць

to burst into flame — шугану́ць по́лымем

2.

v.t.

1) рва́ць, прарыва́ць

to burst a blood vessel — вы́клікаць разры́ў крывяно́снае судзі́ны

to burst chains — парва́ць ланцугі́

2) узло́мваць (замо́к, сэйф), выло́мваць (дзьве́ры)

3.

n.

1) вы́бух -у m. (сьме́ху, пачуцьця́); спа́зма f.а́шлю); пары́ў -ву m.а́дасьці, зло́сьці)

2) прары́ў -ву m.

a burst of sunlight — рапто́ўна прарва́лася со́нца

3) вы́бух о́мбы); залпm.

- burst in

- burst out

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)