зале́жаць

1. ábhängen* vi, ábhängig sein (ад каго-н., ад чаго-н. von D); zusámmenhängen* vi (ад чаго-н. mit D);

ад чаго́ гэ́та зале́жыць? worán liegt es?;

гэ́та ад мяне́ не зале́жыць das liegt nicht an mir;

2. грам. (быць падпарадкаваным) úntergeordnet sein

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ábhängen* vi зале́жаць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

stand on

а) грунтава́цца на чым; зале́жаць ад чаго́

б) дамага́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

hang on

а) мо́цна трыма́цца

б) зале́жаць ад чаго́

в) прыслухо́ўвацца ўва́жна да каго́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

depend

[dɪˈpend]

v.t.

1) (upon) зале́жаць ад чаго́

to depend on the weather — зале́жаць ад надво́р’я

2) (on) здава́цца на каго́-што; давяра́цца, быць пэ́ўным у кім-чым

3) (on) быць на ўтрыма́ньні

4) зьвіса́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

daránliegen* vi зале́жаць (ад чаго-н.);

es liegt mir viel ~ гэ́та для мяне́ (ве́льмі) ва́жна

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

turn on

а) адчыні́ць, адкруці́ць (кран), уключы́ць, улучы́ць (сьвятло́)

б) напа́сьці

в) зале́жаць ад чаго́

much turns on his answer — шмат зале́жыць ад яго́нага адка́зу

г) Sl. вы́клікаць зацікаўле́ньне, жада́ньне; узбудзі́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

hinge

[hɪndʒ]

1.

n.

1) заве́са f.; крук -а́ m.

2) шпень -яня́ m.; вось, асно́ва f.; гало́ўны пры́нцып

off the hinges — не ў пара́дку, сапсу́ты

3) Obsol. зямна́я вось

2.

v.t.

1) вісе́ць, ру́хацца на заве́сах ці вако́л во́сі

2) зале́жаць ад чаго́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ánweisen* vt

1) ука́зваць, пака́зваць; настаўля́ць, інструкці́раваць інструктава́ць

2) зага́дваць, даруча́ць

3) выдзяля́ць, адво́дзіць (каму-н. што-н.)

4) пераво́дзіць, рабі́ць (паштовы) пераво́д; адкрыва́ць крэды́т, асігнава́ць

5):

ich bin daráuf ángewiesen… я вы́мушаны…;

sie sind aufeinánder ángewiesen яны́ зале́жаць адзі́н ад аднаго́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ánkommen*

1. vi (s)

1) прыязджа́ць, прыхо́дзіць, прыбыва́ць (куды-н. – in D)

2) (auf A) зале́жаць (ад каго-н., чаго-н.), вызнача́цца (кім-н., чым-н.)

3) атрыма́ць ме́сца;

er ist als Árbeiter ángekommen ён уладкава́ўся рабо́чым

4):

es kommt dárauf an… у залежнасці ад абста́він, гэ́та зале́жыць ад…

2. vt апано́ўваць;

die Furcht kam ihm an ім авало́даў страх

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)