балю́ча

1. прысл. empfíndlich, schmérzhaft;

балю́ча ўкало́цца sich übel [schmérzhaft] stéchen*;

2. выкл.:

мне балю́ча! es tut mir weh!;

рабі́ць каму-н. балю́ча j-m wéhtun* аддз., j-m Schmerz zúfügen [beréiten]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

painfully

[ˈpeɪnfəli]

adv.

балю́ча

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

schmérzen vi, vt бале́ць, прыно́сіць боль, рабі́ць балю́ча;

mir [mich] schmerzt der Kopf у мяне́ балі́ць галава́;

es schmerzt mich, dass… мне балю́ча [го́рка], што…

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

цяць (ужывальныя формы:тну, тне, тнуць)

1. stóßen* vt, schlágen* vt;

2. (балюча ўкусіць) schmérzhaft [stark] béißen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

му́ляцца разм.

1. (рабіць балюча) ці́снуць, це́рці; drücken vi, réiben* vi;

2. перан. (быць нерашучым) únschüssig sein, zögern vi, Zwéifel hégen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

strámmen

1. vt сця́гваць; наця́гваць

2. vi

1) абця́гваць

2) рэ́заць, ці́снуць (пра цесную вопратку; рабіць балюча)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

trágisch

1. a трагі́чны

2. adv трагі́чна;

etw. ~ néhmen* трагі́чна ўспрыма́ць што-н., балю́ча рэагава́ць на што-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ура́зіць

1. (моцна ўсхваляваць, устрывожыць) erschüttern vt; ergréifen* vt; áufregen vt, errégen vt, in Áufregung versétzen;

2. (пакрыўдзіць, балюча закрануць) kränken vt, schmérzlich [schmérzhaft] berühren; verlétzen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

wéh, wéhe

1. a хво́ры; балю́чы (пра пачуцці);

ich hábe éinen ~en Fínger у мяне́ балі́ць па́лец

2. adv балю́ча;

~ tun* прычыня́ць боль; рабі́ць балю́ча;

mir tut der Kopf ~ у мяне́ балі́ць галава́

3.int:

o ~! ах!;

über j-n ~ rúfen* галасі́ць над [па] кім-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

pain

[peɪn]

1.

n.

боль -ю m., цярпе́ньне n.

to be in pain — адчува́ць боль; цярпе́ць

a sharp pain in one’s back — во́стры боль у сьпі́не

on or under pain of — пад пагро́зай чаго́-н.

pain in the neck, Sl. — даку́члівы чалаве́к або́ рэч

2.

v.

1) рабі́ць балю́ча, спрычыня́ць боль; му́чыць каго́

2) бале́ць

•

- pains

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)