Verbum

lóskommen* аддз. vi (s) адвяза́цца, вы́зваліцца; уцячы́;

von der Érde [vom Wásser] ~ ав. адарва́цца ад зямлі́ [вады́]

lóswerden* аддз. vt (s) пазбы́цца, пазба́віцца, адчапі́цца, адвяза́цца (ад каго-н., ад чаго-н.)

ábschütteln vt

1) стрэ́сваць

2) скіда́ць (ярмо);

j-n von sich (D) ~ адчапі́цца, адвяза́цца ад каго́-н.

Maníer f -, -en

1) мане́ра, ме́тад, спо́саб;

j-n auf éine gúte ~ lóswerden* такто́ўна адвяза́цца [адчапі́цца] ад каго́-н.;

das ist álles ~! гэ́та ўсё ненатура́льна [шту́чна]!

2) мане́ры, паво́дзіны

Klétte f -, -n бат. ло́пух; дзядо́ўнік;

an j-m wie éine ~ hängen* прыстава́ць да каго́-н. як зара́за [каро́ста], лі́пнуць да каго́-н.;

er ist wie éine ~ ад яго́ не адвяза́цца [не адчапі́цца, не адкара́скацца]

wégkommen* vi (s) разм. адыхо́дзіць, сыхо́дзіць, ад’язджа́ць, з’язджа́ць

2) (j-m) прапада́ць (у каго-н. – пра рэчы)

3) адчапі́цца, адкруці́цца, адкара́скацца, адвяза́цца;

gut dabéi ~ лёгка [уда́ла, шчаслі́ва] адчапі́цца;

er kónnte nicht über íhre Tréulosigkeit ~ ён нія́к не мог праба́чыць ёй здра́ды

scháffen II

1. vi рабі́ць, працава́ць;

die Háusfrau scháffte den gánzen Tag гаспады́ня ўвесь дзень была́ ў кло́паце;

er hat viel zu ~ у яго́ мно́га рабо́ты;

j-m viel zu ~ máchen рабі́ць [дастаўля́ць] каму́-н. мно́га кло́пату;

sich (D) mit etw. (D) zu ~ máchen важда́цца з чым-н.; заня́цца чым-н.

2. vt

1) рабі́ць, спраўля́цца з чым-н.;

wir ~ es мы з гэ́тым спра́вімся;

Hilfe ~ дапамага́ць, ака́зваць дапамо́гу

2) дастаўля́ць (куды-н.);

etw. zur Stélle ~ даста́віць што-н. на ме́сца

3) дастава́ць, здабыва́ць;

etw. zu éssen ~ здабы́ць што-н. з’е́сці

4) прыма́ць, прыбіра́ць; ліквідава́ць;

j-n, [etw.] aus dem Wége ~ прыбра́ць каго́-н., што-н. з даро́гі;

etw. beiséite ~ разм. прысво́іць сабе́ што-н. (несумленным шляхам);

sich (D) j-n vom Hálse ~ адвяза́цца [адчапі́цца] ад каго́-н.

5) наво́дзіць, устанаўля́ць;

Órdnung ~ наве́сці пара́дак;

Rúhe ~ устанавіць цішыню́